سایز مناسب کفش دوچرخه سواری

کفش دوچرخه سواری باید از ابتدای خرید اندازه پا و راحت باشد. به خاطر کف محکم و سخت کفش، کفش های دوچرخه خیلی راحت نیستند و احتمال کمی دارد تا بعد از خرید در آنها احساس راحتی کنید (جا باز نمی کند). تمامی کفش ها باید مقدار کافی فضا برای تکان خوردن پنجه در داخل کفش داشته باشند. در قوس پایتان باید احساس راحتی داشته باشید و توسط کفش محافظت شود و همچنین پاشنه نباید به بالا و پایین حرکت کند. البته در حین راه رفتن ممکن است کمی احساس لغزش در پاشنه داشته باشید و این به دلیل سفتی کف کفش است که پایتان را در وضعیتی باثبات در هنگام دوچرخه سواری حمایت می کند. اگر احساس می کنید کفش به خاطر لغزش، با پایتان تناسب ندارد، سعی کنید از سایز کوچکتر استفاده کنید یا مدل های متفاوتی دیگری را امتحان کنید.
کفش های دوچرخه سواری براساس شرکت های تولید کننده در سایزهای مختلف اروپایی و آمریکایی عرضه می شوند.

مقایسه ویژگی های کفش های دوچرخه سواری

سازگاری پدال های فیکس
کفش هایی که برای استفاده با پدال های فیکس طراحی شده اند، دارای لیست سازگاری با توجه به طرح رزوه (حفره) های قرارگیری پل روی کفش می باشند. برخی رزوه های کفش های جاده، هر دو نوع پل های دارای 2 و 3 رزوه را قبول می کنند، اما بیشتر کفش ها فقط یک نوع پل را پشتیبانی می کنند. کفش های ساخته شده برای استفاده از سیستم دارای 2 رزوه قابل استفاده با پل های دارای 3 رزوه نیستند. سیستم دارای 4 رزوه قابل انطباق با سیستم های دیگر نیز می باشند.
این سیستم ها چه تفاوتی در کارکرد دارند؟
- سیستم 2 رزوه ای:
به اسم سیستم SPD (مخفف Shimano Pedaling Dynamics، که اولین و تنها استاندارد می باشد) نیز معروف است. سایز پل کوچکتر، یک اتصال محکم را بین پل و پدال ارائه می کند. پل واقع در تورفتگی کف کفش امکان راه رفتن آسان تر را حداقل در مقایسه با سیستم 3 رزوه ای فراهم می سازد. این سیستم روی اکثر کفش های کوهستان و برخی کفش های جاده (از طریق مبدل) استفاده می شود.

- سیستم 3 رزوه ای:
برخی اوقات با نام سیستم لوک (Look-style system) (نام شرکت پیشرو در این سیستم) نیز شناخته می شود. این سیستم بیشترین ثبات، استحکام و انتقال انرژی را در هنگام دوچرخه سواری به شما می دهد. با وجود پل بزرگ برجسته، قسمت پایین این کفش دوچرخه سواری تاحدودی امکان راه رفتن را برای شما فراهم می آورند.
کفش های دیگر دوچرخه سواری با دارا بودن کفی سخت اما بدون داشتن پل فیکس، هر یک به نوبه خودشان باعث افزایش اثربخشی در هنگام پدال زدن می شوند. این پدال ها قابل استفاده بر روی پدال های تخت می باشند.

آشنایی با کفش های دوچرخه جاده

کفش های دوچرخه سواری جاده به داشتن کفی های سخت مشهور هستند که روند انتقال قدرت به پدال ها را آسانتر می کند. کفش و پل های جاده برای راه رفتن و انقباض کف کفش طراحی نشده اند. کفش دوچرخه سواری جاده مناسب راه رفتن در مسافت های بیشتر نیستند و انعطاف ندارند. این ویژگی ها باعث افزایش کارایی می شوند و امکان انتقال بیشترین نیرو را روی دوچرخه به دوچرخه سوار می دهند.
تمامی کفش های جاده دارای ساختاری با وزن کم و تهویه مناسب هستند. با نگاهی به مدل های گران قیمت تر، خواهیم دید مواد بکار رفته در کفش مانند فیبر کربن برای افزایش سختی کف کفش و سیستم تناسب کفش با پا برای تنظیم سفارشی کفش بکار می رود. در اکثر کفش های جاده، یک قطعه کوچک لاستیکی در پاشنه تنها قسمت قابل انعطاف کفش می باشد. اکثر کفش های فیکس جاده از هر دو سیستم 3 رزوه و 2 رزوه برای اتصال پل استفاده می کنند.

یک نکته قابل توجه در مورد کفش های جاده مخصوص رشته سه گانه می باشد. کفش های سه گانه بازدهی مورد نیاز مسابقات را با انتقال بیشترین نیرو و امکان ورود و خروج آسان و انعطاف مناسب در هنگام سوار یا پیاده شدن از دوچرخه میسر می سازد.

آشنایی با کفش های دوچرخه کوهستان

این کفش ها برای رکاب زدن با کارایی بالاتر، کفی نسبتاً محکمی دارند، اما جداره خارجی لاستیکی و قابل انعطاف کفش امکان پیاده روی در مسیرهای لغزنده یا خشن را می دهد. داشتن بندهای معمولی یا چسبی، تنظیم تناسب کفش و پا را ممکن می سازد و همچنین این نوع کفش ها محافظت کمی از پنجه پا نیز دارند.در صورت بالا بردن قیمت، شما می توانید کفش هایی با ویژگی هایی از قبیل کفی محکم تر، وزن کمتر، محافظت بهتر از پا و مچ پا، آستر ضدآب، حلقه های چسبی بیشتر یا بندهای سگک دار برای بهبود تناسب و امنیت پایتان تهیه کنید. برخی کفش ها امکان جدا کردن میخ های زیر پنجه را بمنظور انقباض بیشتر پا در هنگام حرکت بدون دوچرخه به شما می دهند.
کفش های فیکس کفش دوچرخه سواری کوهستان از سیستم پل های دو رزوه بهره می برند.برخی کفش های دوچرخه کوهستان با کفی تخت و بدون امکان نصب پل عرضه می شوند. این نوع کفش ها مختص استفاده با پدال های تخت و پدال های دارای بست پنجه استفاده می شوند.
کفشهای مخصوص کوهستان:
همانطور که میدانید رشته کوهستان خود به چند قسمت مختلف تقسیم میشود که در این رشته ها میتوان از کفشهای مختلف استفاده کرد:
رایج ترین کفشی که در این رشته استفاده میشود کفش های کراسکانتری میباشد که کفی آن از عاج های بلند استفاده شده است تا اگر در مسیر احتیاج به پیاده روی داشت دوچرخه سوار بتواند با این کفش پیاده در مسیر برود ولی به دلیل آن که در کراسکانتری کمتر پیش میاید تا دوچرخه سوار پیاده روی کند این کفش مناسب پیاده روی طولانی نمیباشد.
یکی دیگر از کفشهای کاربردی در رشته کوهستان کفشهای به اصطلاح ترکینگ میباشند که کفشهای رشته تریل و اندورو نیز جزو همین دسته از کفشهای کوهستان میباشند و به دلیل طراحی متفاوت کفیشان میتواند به راحتی میتوانید در تورهای دوچرخه سواری و مسیرهای طولانی با ان پیاده روی کنید.
مدلی دیگر کفشهای مناسب برای رشته دانهیل میباشد که کف آن به دلیل گیرایی و چسبندگی بیشتر با پنجه صاف میباشد تا پای دوچرخه سوار بر روی آن نلغزد و از پنجه جدا نشود.
این مدل از کفشها نیز در دو مدل لوک خور که مناسب پنجه های مخصوص میباشند و هم به صورت ساده تولید میشوند.

راهنمای انتخاب کفش های مناسب دوچرخه سواری با پدال

اگر شما تصمیم به خرید پدال های فیکس گرفته اید اما نمی دانید از کجا باید شروع کنید پس نگران نباشید. انتخاب هایتان با توجه به نوع دوچرخه سواریتان قابل تشخیص خواهد بود.

کفش های مناسب برای دوچرخه سواری تفریحی (Sport)
اگر شما به صورت تفریحی (8 کیلومتر یا کمتر) دوچرخه سواری می کنید و پیاده روی راحت در کنار دوچرخه سواری نیز برایتان اهمیت دارد، شما ممکن است به کفش دوچرخه سواری خاص نیاز نداشته باشید. کفش های سبک دوچرخه برای پیاده روی یا کفش های دوچرخه ثابت می توانند انتخاب های خوبی برای شما باشند. نداشتن کف سخت و محکم و نداشتن محل قرارگیری پل های فیکس، آنها را برای استفاده با پدال های دارای بست یا نوار پنجه نیز مناسب کرده است.

یکی از دسته بندی های نوظهور کفش های دوچرخه سواری کفشهای هیبرید یا کفش های اسپرت گفته می شود. این کفش ها شبیه کفش های تفریحی می باشند(یا حتی صندل ها) و امکان پیاده روی آسان را مهیا می کنند، اما کفی آنها با پل های فیکس سازگار هستند. این طراحی خلاقانه بهترین گزینه برای دوچرخه سوارانی می باشد که به صورت تفریحی یا توریستی دوچرخه سواری می کنند.

راهنمای انتخاب کفش دوچرخه سواری

کفش های سازگار با پدال های فیکس(قفل شو) امکان بالا آوردن پدال را به منظور افزایش کارایی فراهم می کنند. این مقاله در مورد انتخاب هایی که در هنگام خرید کفش دوچرخه سواری  می توانید داشته باشید بحث می کند.

چرا کفش دوچرخه سواری؟
اگر از پدال های معمولی (Flat) استفاده می کنید، بدون شک از دیدن دوچرخه سوارانی که پاهایشان روی پدال ثابت است و با تمام قدرت رکاب می زنند این فکر به ذهن شما رسیده باشد که شاید این پدال ها انتخاب بهتری برای شما باشند. نگران نباشید، کفش دوچرخه سواری و پدال های فیکس یک قسمت از پیشرفت طبیعی یک دوچرخه سوار در جهت افزایش کارایی و کاهش خستگی می باشد.

در مقایسه با سایر کفش های ورزشی، کفش های دوچرخه سواری با کف تخت و سفت تر طراحی می شوند که باعث انتقال انرژی موثر به پدال ها می شود. این کف سخت مزایای دیگری هم دارد. این کفی های سخت و محکم تمام کف پا در بر می گیرند و عضلات پا را در برابر گرفتگی و خستگی محافظت می کنند. رویه کفش نیز به اندازه کافی محکم می باشد تا پا را پشتیبانی بیشتری کند.
کفش های دوچرخه سواری معمولا با پدال های مشخصی سازگار می باشند تا پا را به طور ایمن بر روی دوچرخه نگه دارند. کفش و پدال های فیکس امکان کنترل فوق العاده با حداقل اتلاف انرژی را برای دوچرخه سوار مهیا می سازد.