معرفی و آشنایی با انواع مدل‌های دوچرخه 5

دوچرخه BMX
برای اولین بار دوچرخه BMX در سال 1982 در یک فیلم به نمایش گذاشته شد که امروز پس از گذشت حدودا سی‌ سال از آن کماکان دوچرخه‌های BMX جزء یکی از دوچرخه‌های محبوب و مهیج برای انجام حرکات آکروباتیک در سطح شهر به شمار می‌آیند.
طراحی سیستم ترمز جلو به نحوی است که در هنگام انجام حرکات نمایشی و پرش از روی اجسام، فرمان دوچرخه قادر به چرخش یک دور کامل می‌‌باشد. از مشخصات ظاهری این دوچرخه می‌توان به پدال‌های پهن، فرم خاص فرمان و موقعیت قرار گیری پایین‌تر زین نسبت به فرمان اشاره کرد. همچنین دارای محلی برای قرار‌دادن پاها در دو طرف توپی‌های چرخ جلو و عقب‌اند تا در هنگام انجام حرکات نمایشی، دوچرخه‌سوار از آنها جهت حفظ تعادل خود استفاده نماید. همچنین برای رسیدن به سرعت بالا در پیست‌ و اجرای حرکات نمایشی، فاقد سیستم دنده و کمک‌فنر و اصطلاحا دارای تنه‌ای خشک هستند.
دوچرخه تاشو (Folding Bike)
در هنگام سوار شدن به این نوع دوچرخه، در ابتدا متوجه تفاوتی، اما نه زیاد آن با دوچرخه کوهستان  و دیگر مدل‌ها خواهید شد. میله فرمان و زین بلند باعث افزایش قابلیت کنترل‌‌پذیری دوچرخه شده است. همچنین چرخ‌های به نسبت کوچکترند، اما هرگز مانع از افزایش سرعت دوچرخه‌سوار در مواقع لازم نمی‌شوند. این نوع دوچرخه‌ها از لحاظ وزن، به دلیل استفاده از آلیاژ مخصوص در فرآیند تولید لوله‏ها، دارای بنده مقاوم و در عین حال وزن کمتر‌ی هستند. دوچرخه‌های تاشو به واسطه نوع طراحی‌ و ظاهر متفاوتشان،کابل‌های کمتر و بدون شیفتر، بسیار شیک به نظر میرسند.در این دوچرخه‌ها از تکنولوژی رکاب زدن معکوس برای نگهداشتن دوچرخه به عنوان سیستم ترمز استفاده شده‌ است، اما در صورتی که در استفاده از آن حس خوبی نداشته باشید می‌توانید از انواع ترمزها ویبریک (V-Break) استفاده نمایید.
طراحی هوشمندانه این دوچرخه باعث شده است که براحتی و در عرض کمتر از بیست ثانیه!!! دوچرخه را تا کرده و درون کیسه‌ قرار دهید و یا برعکس در همین مدت زمان قابل استفاده می‌باشد. هنگامی که دوچرخه جمع می‌شود، تمام اجزا در کنار هم قرار گرفته و سیستم دنده و زنجیر نیز به دلیل حساسیت بالا در مرکز بسته قرار می‌گیرد تا در هنگام جابجایی هیچگونه صدمه‌ای به آن‎ها وارد نشود. یکی دیگر از مزیت‌های این دوچرخه قابلیت نصب انواع کیف در سایز‌های مختلف در قسمت جلوی دوچرخه است که این امکان را به دوچرخه‌سوار می‌دهد تا در طول مسیرهای روزانه و یا در مسیر خانه تا محل کار از آن برای قرار دادن لوازم ضروری استفاده نماید.
محبوبیت دوچرخه‌های تاشو روز به روز در حال افزایش است و این به آن خاطر است که شما به راحتی می‌توانید آن را تا کرده و در وسایل حمل و نقل عمومی همچون اتوبوس یا مترو با خود جابجا کنید. این دوچرخه‌ها از نظر استحکام و عملکرد تفاوت چندانی با دوچرخه‌های معمولی ندارند. وزن کم این دوچرخه‌ها می‌تواند یکی از قابلیت‌های منحصر به فرد این دوچرخه بشمار رود. اول این که اگر شما در طول روز مسافرت‌های طولانی داشته باشید و در این بین از مترو و اتوبوس استفاده می‌کنید به راحتی می‌توانید آن را جمع کرده و در داخل کیف مخصوص قرار داده و با خود حمل کنید. ثانیا به واسته وزن کم حمل آن برای شما بسیار راحت خواهد بود و در نهایت دوچرخه‌های تاشو به دلیل عدم نیاز به فضای بزرگ برای نگهداری می‌توانند گزینه بسیار مناسبی برای افرادی که در آپارتمان‌ها زندگی می‌کنند، باشد. چرا که با تا کردن و قرار دادن در گوشه‌ای می‌تواند گفت که به‌طور کامل مشکل فضا حل می‌شود. اما هرگز تصور نکنید که این دوچرخه‌ها به دلیل وزن کم از استحکام و امنیت کمتری به نسبت دوچرخه‌های معمولی برخورداند. نه‌ تنها این موضوع صحیح نیست، بلکه از این نظر کاملا قابل مقایسه با دوچرخه‌های معمولی می‌باشند.
برای نمونه می‌توان به دوچرخه Dahon MU Uno ساخت شرکت Dahon که دوچرخه‌ای با وزن کم و با چرخ‌های 20 اینچ می‌باشد اشاره کرد. دوچرخه‌ای تک سرعته و سبک که به راحتی و با یک دست قابل حمل است. از ویژگی منحصربه فرد دیگر این دوچرخه می‌توان به وزن 9.9 کیلوگرمی آن اشاره کرد که در مقایسه با دوچرخه‌های معمولی عدد قابل توجهی است

معرفی و آشنایی با انواع مدل‌های دوچرخه 4

دوچرخه دانهیل (Down Hill Bike)
دانهیل را شاید بتوان جزو یکی از جذاب‌ترین و پرهیجان‌ترین ‌رشته‌های ورزشی به حساب آورد. اولین و شاخص ترین پارامتر این رشته هیجان زیاد و حس فوق‌العاده آن است که در سراسر جهان علاقه‌مندان بسیار زیادی را به خود جلب نموده است. همانطور که از اسم این نوع دوچرخه پیداست شما باید با آن از ارتفاعات کوهستانی به سمت پایین حرکت کرده و از سراشیبی‌های تند و مسیرهای پر پیچ و خم و بعضا بسیار خطرناک عبور کنید. با توجه به اینکه طراحی این دوچرخه اصولا برای سراشیبی‌های تند و پرش از ارتفاعات زیاد می‌باشد وجود دو کمک فنر در قسمت دوشاخ و تنه دوچرخه تجربه یک دوچرخه‌سواری لذت بخش را رقم می‌زند.
دوچرخه‌های دانهیل از نظر وزنی، سنگین‌ترین نوع دوچرخه می‌باشند و تنه و چرخ آنها بیشترین ضخامت را بین انواع دوچرخه دارند. برای استفاده نیاز به یادگیری فنون خاصی است، اما آنچه که برای یک دانهیل سوار مهم می‌باشد، رعایت نکات ایمنی، استفاده از کلاه فک‌دار و لباس مناسب جهت حفظ سلامتی دوچرخه سوار و پیشگیری از خطرات احتمالی است.
دوچرخه کوهستان تریل (Trail Mountain Bike)
دوچرخه کوهستان تریل در واقع حد واسط بین دوچرخه کراس کانتری و دانهیل می‌باشدکه برای پایین و بالا رفتن از سطوح شیبدار یا دامنه کوه طراحی شده است (این دوچرخه را با نام All Mountain Bikes نیز می‌شناسند). دوچرخه‌های تریل به نسبت مدل کراس‌کانتری دارای تنه مستحکم‌تر و از جنس آلیاژ آلومینیوم و یا فیبرکربن می‌باشند تا حرکت بهتری در مسیر‌های سنگلاخ و ناهموار داشته باشند که در نتیجه موجب افزایش وزن آنها در حدود 11 الی 15 کیلوگرم معادل می‌گردد. سیستم کمک‌فنر جلو قابلیت حرکت ارتجاعی بین 120تا150 میلی‌متر را داراست که به نسبت مدل کراس‌کانتری قدری بیشتر است. زاویه لوله پیشانی دوچرخه‌های تریل حدودا 68 یا 69 درجه می‌باشد که در مسیرهای ناهموار، سنگلاخ و سراشیبی‌ها موجب پایداری و کنترل‌پذیری بیشتری می‌شود. اندازه چرخ‌های 27.5 اینچ برای این مدل بسیار مناسب است اما در سایز های 26 و 29 اینچ نیز تولید می‌شوند.
دوچرخه کوهستان فری راید (Free Ride Mountain Bike)
دوچرخه‌های فری راید دارای بدنه بسیار مستحکمی هستند که این قابلیت را به دوچرخه سوار می‌دهد که بتواند انواع حرکت‌های پرشی و سرعتی را انجام دهد. این رشته به نسبت مدل کراس‌کانتر برای بالا رفت از تپه ها نیازمند مهارت فردی بیشتری می‌باشد. وزن این مدل به واسطه سیستم تعلیق قدرتمند و بدنه مستحکم، حدود 14 الی 20 کیلوگرم است. مهمترین ویژگی دوچرخه‌های فری راید آلیاژ بدنه آن است که غالبا از جنس فولاد و آلومینیوم و سیستم تعلیق دوشاخ و تنه دوچرخه می‌باشد که دوچرخه‌سوار را قادر به عبور از سطوح و پرش از روی اجسام می‌سازد.
دوچرخه کوهستان پرشی (Dirt Jump Mountain Bikes)
اگر به دنبال شور و هیجان بیشتر در هنگام انجام حرکات آکروباتیک و نمایشی هستید، بی‌شک سری دوچرخه‌های پرشی (Dirt Jump Bike) گزینه بسیار مناسبی برای شما خواهد. دوچرخه‌های پرشی در واقع ترکیبی از، سادگی BMX و استحکام دوچرخه‌های کوهستان می‌باشند که این ترکیب به همراه چرخ‌هایی با سایز 24 و 26 اینچ، عامل سبکی و چابکی دوچرخه و راحتی بیشتر در هنگام انجام حرکات نمایش است (این دوچرخه‌ها را با عبارت Urban and Street Mountain Bike نیز نام‌گذاری می‌کنند).
دوچرخه‌سوارانی که علاقمند به انجام حرکات بر روی سکوها و در ارتفاع بلند‌تر هستند، اغلب از دوشاخ‌های (سیستم تعلیق جلو) با دامنه تغییرات بیشتر و بالعکس از دوشاخ با تغییرات کم‌تر برای انجام حرکات در ارتفاع پایین‌تر استفاده می‌کنند اما آنچه که از میزان تغییرات دوشاخ مهم‌تر است مقاومت و استحکام بدنه این دوچرخه‌ها می‌باشد. غالبا این نوع دوچرخه‌ها نیازی به سیستم دنده حرفه‌ای و ترمزهای قویی ندارند.
همانطور که اشاره شد دوچرخه‌های Dirt Jump را می‌توان در واقع مدل بزرگ‌تری از سری دوچرخه‌های BMX دانست که برای انجام حرکات نمایشی در فضای شهری و داخل پارک‌ها مناسب می‌باشند. ساختار بدنه این دوچرخه‌ها به صورت شیبدار از لوله پیشانی دوچرخه تا چرخ‌های عقب کشیده شده است. میزان تغییرات سیستم تعلیق در این مدل 80 تا 130 میلی‌متر است. زین در این مدل در ارتفاع پایین‌تر قرار دارد تا دوچرخه‌سوار در مواقع انجام حرکات آکروباتیک کنترل بیشتر و فرودی آرام‌تری داشته باشد. بیشترین تفاوت آن با دوچرخه‌های کوهستان در سیستم پیشرانه است که از سیستم تک دنده‌ای با طبق قامه‌ای به نسبت کوچکتر ساخته شده و عموما دارای چرخ‌‌هایی در سایز 24 یا 26 اینچ می‌باشد.

معرفی و آشنایی با انواع مدل‌های دوچرخه 3

دوچرخه‌های کوهستان (Mountain Bikes)
دوچرخه‌های کوهستان دارای مدل متنوعی می‌باشند اما بطور کلی این دوچرخه‌ها را می‌توان در پنج دسته مختلف تقسیم‌بندی کرد که هر یک از آنها دارای ویژگی‌های منحصر به فرد برای سواری در شرایط مختلف می‌باشند:
•    ۱. کراس کانتری (Cross Country)
•    ۲. تریل (Trail)
•    ۳. دانهیل (Downhill)
•    ۴. فری راید (Freeride)
•    ۵. دوچرخه‌پرشی (Dirt Jump)
برای اینکه بتوانید دوچرخه کوهستان متناسب با علاقمندی خود را انتخاب کنید لازم است ابتدا تعیین کنید که قرار است کجا؟ و چه نوع زمینی را برای دوچرخه‌سواری انتخاب می‌کنید. این موضوع کاملا وابسته به آن است که شما چه انتظاری از یک دوچرخه کوهستان داشته باشید.
دوچرخه‌های کوهستان از لحاظ ظاهری دارای لاستیک زخیم و عاجدار جهت اصطکاک زیاد در شرایط کوهستانی و افزایش راندمان دوچرخه‌سوار می‌باشد. فرمان در این مدل، به منظور ایجاد دید کافی و کنترل بهتر به صورت صاف (Flat) در نظر گرفته شده است، همچنین برای گرفتن ضربات و نرم کردن حرکات، دارای کمک فنرها‌یی در بدنه دوچرخه می‌باشند که در صورت عدم نیاز به هر یک می‌توان آنها را قفل نمود.
کمک فنرها می‌توانند تاثیر بسیار زیادی در افزایش راندمان و کیفیت دوچرخه‌سواری داشته باشند. اما بر خلاف باور عموم، استفاده از آنها در تمام شرایط‌ صحیح نمی‌باشد. فعال بودن کمک فنرها در هنگام بالا رفتن از سربالایی‌ها موجب هدر رفت انرژی زیادی از دوچرخه‌سوار می‌گردد، لذا امکان قفل کردن کمک فنر باعث می‌شود به‌راحتی تپه‌ها‌ را بالا رفته و مانع از اتلاف انرژی گردد. همچنین در دوچرخه‌های کوهستان برای عملکرد بهتر در سطوح ناهموار از ترمزهای قدرتمند دیسکی از نوع مکانیکی یا هیدرولیکی استفاده می‌کنند که این امر موجب کنترل بهتر دوچرخه در مواجهه با شرایط ناگهانی می‌شود.
دوچرخه کوهستان کراس‌کانتری (Cross Country Mountain Bike)
طراحی و ساختار دوچرخه‌های مدل کراس‌کانتری که به اختصار آنها را (XC) نیز می‌نامند به نحوی است که بیشتر برای بالا و پایین رفتن از سطوح با ناهمواری‌ها و ارتفاع ‌کم، مناسب می‌باشد. این دوچرخه‌ها به واسطه نوع آلیاژ به کار رفته در ساخت تنه به نسبت سایر مدل‌های کوهستان از استحکام کم‌تر و وزن بسیار پایینی، در حدود 9 الی 13.6 کیلو‌گرم برخوردارند و به همین خاطر به راحتی می‌توانید در شرایط مختلف به سرعت مورد نظر خود دست‌یابید. سیستم تعلیق در این مدل برای کاهش بیشتر وزن از نوع گازی می‌باشد. این دوچرخه‌ها بر اساس نوع سیستم تعلیق به دو دسته: 1. هاردتیل (Hard Tail) 2. تنه با سیستم تعلیق کامل (Full-Suspension) تقسیم می‌شوند.
دوچرخه کوهستان هارد تیل (Hard Tail Mountain Bike)
دوچرخه هارد‌تیل (Hard Tail) انتخاب بسیار مناسبی برای شروع دوچرخه‌سواری در سطوح نا‌هموار می‌باشد. این دوچرخه‌ها به دلیل دارا بودن سیستم کمک فنر قفل‌شو در قسمت دوشاخ جلو مانع از اتلاف انرژی و انتقال ضربات ناشی از برخورد با سطوح ناهموار به بدن دوچرخه‌سوار می‌گردد و با کاهش این ضربات موجبات یک سواری لذت‌بخش و پرهیجان را برای دوچرخه‌سوار فراهم می‌کند.
نبود سیستم کمک فنر در قسمت تنه دوچرخه برای افراد مبتدی که به دنبال دوچرخه‌هایی با قیمت و وزن کمتر هستند، به نسبت دوچرخه‌های Full Suspension که دارای دو کمک فنرحرفه‌ای در دوشاخ جلو و تنه است، انتخاب معقولی محسوب می‌شود.
در دوچرخه‌های هاردتیل از ترمزهای دیسکی (مکانیکی یا هیدرولیکی) و در مدل‌های ارزان‌تر از ترمزهای طوقه‌ای استفاده می‌‌شود. برای ساخت بدنه این نوع از دوچرخه‌ها از آلیاژ آهن، آلومینیوم و در مدل‌های حرفه‌ای از کربن استفاده می‌کنند.
دوچرخه‌های هاردتیل به لحاظ طراحی و نوع استفاده، از محبوبیت بالایی بین دوچرخه‌سواران برخوردار هستند. بسیاری از علاقه‌مندان به دوچرخه‌سواری که به دنبال یک دوچرخه جهت استفاده از شرایط مختلف محیطی (اعم از شهری و یا کوهستان) هستند، این مدل را انتخاب می‌کنند. همچنین به واسطه پایین بودن هزینه اولیه خرید و نگهداری به نسبت دوچرخه‌های دارای دو سیستم تعلیق گزینه بسیار مناسبی برای بانوان و دو گروه آماتور و دوچرخه سواران با تجربه می‌باشد.
دوچرخه کوهستان با سیستم تعلیق کامل (Full-Suspension Mountain Bike)
دوچرخه‌ Full-Suspension دارای دو سیستم تعلیق، در قسمت جلو و تنه دوچرخه می‌باشد. این مدل مناسب آن دسته از دوچرخه سوارانی است که به دنبال دوچرخه‌سواری در زمین‌های ناهموار و سنگلاخ می‌باشند چرا که با سیستم تعلیق قوی‌تر موجوب راحتی در سواری طولانی مدت می‌گردد. اما همانطور که گفته شد، از آنجای که این مدل دوچرخه (Full-suspension) دارای دو سیستم تعلیق در قسمت دوشاخ و تنه است، نسبت به مدل هاردتیل قدری گرانتر و نیاز به تعمیر و نگهدار بیشتری دارد. غالبا این کمک‌ها دارای قابلیت تنظیم از روی فرمان بوده تا دوچرخه‌سوار در شرایط مختلف (مخصوصا سربالایی) و در صورت عدم نیاز، کمک‌ها را غیر فعال (قفل) کند.

معرفی و آشنایی با انواع مدل‌های دوچرخه 2

دوچرخه تایم تریل (Triathlon / Time Trial (TT) Bike)
هدف از طراحی دوچرخه‌های (Time Trial) تایم تریل فقط یک چیز است و آن هم دستیابی به حداکثر سرعت. اهمیت طراحی و ساختار ایرودینامیک در این دوچرخه‌ها می‌تواند در کسب مدال طلا یا نقره تعیین کننده باشد. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این دوچرخه وزن فوق‌العاده پایین آن است که غالبا در ساخت تنه آن از بهترین آلیاژ (همانند تیتانیوم، فیبر‌کربن و کامپوزیت) و از تکنولوژی‌ها به‌روز استفاده می‌شود تا وزن آن را به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش دهند. اما مهمتر از وزن کم و فرم دوچرخه، نحوه قرارگیری دوچرخه سوار بر روی دوچرخه و فیزیک بدن آن است. به همین دلیل، این دوچرخه‌ها به صورت اختصاصی و با در نظر گرفتن مشخصات و ویژگی‌های بدن ورزشکار ساخته می‌شوند تا در هنگام قرارگیری بر روی دوچرخه، بدن ورزشکار در بهترین وضعیت ایرودینامیکی قرار گیرد تا بیشترین راندمان و سرعت حاصل شود. تمامی اجزای دوچرخه‌های تایم‌تریل به شکلی طراحی شده‌اند، تا کمترین اصطکاک را در مواجهه با جریان هوا داشته باشند (این امر در فرم تنه، چرخ‌ها و نوع فرمان کاملاً نمایان است).
دوچرخه‌توریستی (Touring Bike)
دوچرخه‌های توریستی برای طی مسافت‌های طولانی و حمل بار طراحی شده‌اند. به طوری که این مدل هم در تنه و هم در دوشاخ جلو از دوچرخه‌های جاده‌ای و مسابقه‌ای مستحکم‌تر می‌باشد تا توانای حمل بار و کوله لوازم را داشته باشد.
نحوه قرار گیری دوچرخه سوار بر روی این نوع دوچرخه به شکل راحت‌تری از دوچرخه‌های مسابقه‌ای است و در مسافت‌های طولانی مانع از خستگی زیاد در دوچرخه‌سوار می‌شود. استفاده از آنها در جاده‌های آسفالت بسیار لذت‌بخش بوده و طراحی آنها به گونه‌ای انجام شده است که در جاده‌های بدون سنگلاخ و خاکی قابل استفاده باشند.
دوچرخه هایبرید یا دوچرخه شهری (Hybrid & City Bike)
دوچرخه‌های هایبرید یا دوچرخه‌های شهری گزینه بسیار مناسبی برای انجام کارهای روزانه اعم از خرید، طی مسافت تا محل کار و انجام رفت آمدهای شهری می‌باشد. طراحی این دوچرخه به نحوی است که دارای بنده مستحکم بوده (از نظر طراحی و ساخت بیشتر به دوچرخه کوهستان نزدیک است) و از مهمترین ویژگی آن می‌توان به شیب‌دار بودن لوله بالایی (Top Tube) اشاره کرد که نقش به سزایی در مواجهه با سطوح ناهموار و جذب ضربات و تکان‌های شدید دارد. داشتن فرمان صاف، وزن کم و ترمزهای قوی برای شرایط اضطراری در شهری (به طور مثال: روبه رو شدن با خودرو ) قدرت مانور بالا و کنترل‌پذیری بیشتر از دیگر خصوصیات این دوچرخه به شمار می‌آید. کاربرد آن در محیط‌های شهری و بدون سنگلاخ، برای رفتن به محل کار یا مدرسه است که معمولا در این مدل دوچرخه‌ها می‌توان از سبد کوچکی برای قرار دادن خرید روزانه و یا کیف کار استفاده کرد.

معرفی و آشنایی با انواع مدل‌های دوچرخه 1

شما از دوچرخه خود چه انتظاری دارید؟ آیا مایلید با دوچرخه مسافت منزل تا محل کار را طی نمایید، یا اینکه در جاده‏های ناهموار کوهستانی حرکت کرده و با آن طبیعت‌گردی کنید؟ شاید هم مایلید در سطح حرفه‏ای و برای شرکت در مسابقات دوچرخه سواری، از آن استفاده نمایید؟ برای اینکه علاقه‌مندی خود به هریک از رشته‌های دوچرخه‌سواری را مشخص کنید، پیش از آن باید با انواع مختلف دوچرخه آشنا شوید تا بدین طریق در انتخاب بهتر دوچرخه مورد علاقه‌تان راهنمایی شوید. هر فردی با سلایق و استعدادهای گوناگون نیازمند نوع خاصی از دوچرخه می‌باشد. در ادامه برای آشنایی بیشتر شما عزیزان، به بررسی اجمالی از انواع دوچرخه خواهیم پرداخت.
دوچرخه جاده یا مسابقه‌ای (Racing Bike)
دوچرخه‌ای با طراحی منحصر به فرد که از مهمترین ویژگی آن می‌توان به طراحی آیرودینامیک و وزن فوق‌العاده کم، برای دست‌یابی به بیشترین سرعت ممکنه اشاره کرد. آلیاژ ساخت بدنه این دوچرخه از جنس آلومینیوم و یا فیبرکربن می‌باشد که در مدل‌های حرفه‌ای برای دستیابی به وزن کمتر از جنس فیبرکربن استفاده می‌شود.
سیستم ترمز آن با وجود انواع ترمز‌های دیسکی (هیدرولیکی- مکانیکی)، هنوز هم استفاده از ترمزهای نوع کالیپر (Caliper)، در بین دوچرخه‌سواران این رشته بسیار مرسوم می‌باشد.
زین باریک، نرم و حفره موجود در قسمت مرکزی آن همه و همه برای ایجاد راحتی بیشتر و مانع از تحت فشار قرارگرفتن و یا وارد شدن ضربه به قسمت تحتانی بدن دوچرخه سوار در مدت زمان دوچرخه‌سواری است.
نوع فرمان در این دوچرخه برای قرارگیری دوچرخه‌سوار در بهترین حالت ایرودینامک طراحی شده است و برای سواری‌های طولانی مدت چندان مناسب نیست.
برای راحتی بیشتر در مدل‌های جدید از ست‌دوم ترمز، بر روی قسمت صاف فرمان در نظر گرفته شده ‌است اگر چه اینکار ممکن است قدری حالت استاندارد و آیرودینامیک دوچرخه سوار را کاهش دهد، اما دسترسی بر ترمزها را در هر لحظه برای دوچرخه‌سوار بسیار آسانتر می‌سازد.
این دوچرخه‌‌ها (Racing Bike) برای افرادی که قصد شرکت در تورها، طی کردن مسافت‌های طولانی و قراردادن سبد برای حمل لوازم با آن را دارند به دلیل نوع تنه آن انتخاب مناسبی نخواهد بود.
دوچرخه (Cyclocross)
می‌توان گفت این مدل ترکیبی از دوچرخه جاده و دوچرخه کوهستان می‌باشد. به طوری که این مدل با تمام شباهت آن به نوع جاده‌ای قدری با یک دوچرخه استاندارد جاده متفاوت می‌باشد و بیشتر در سطح زمین‌های چمن، جنگل و یا در سطح شن و ماسه‌ای استفاده می‌شود که گاها دوچرخه‌سوار برای طی ادامه مسیر در مسابقات مجبور به پیاده شدن و حمل دوچرخه با دست می‌شود. مسابقات این ورزش همه ساله در شمال اروپا و در فصل پاییز یا زمستان با حضور انبوهی از تماشاگران از نقاط مختلف اروپا اجرا می‌شود که روز به روز به محبوبیت این ورزش افزوده می‌شود. در نگاه اول به این دوچرخه شاید اینطور به نظر برسد که دوچرخه (Cyclo-Cross) یک دوچرخه معمولی می‌باشد. اما اینطور نیست، این دوچرخه دارای تفاوت‌های منحصر به فردی می‌باشد که از آن جمله می‌توان به طراحی بدنه، تایرها، ست دنده، سیستم ترمز و نوع پدال‌ها اشاره نمود.
طراحی و ساختار بدنه
نوع طراحی و ساختار بدنه این دوچرخه به نحوی می‌باشد که زاویه لوله پیشانی با سطح افقی در بهترین حالت قرار دارد بطوری که دوچرخه سوار به نسبت مدل دوچرخه مسابقه احساس راحتی بیشتری دارد و کمتر احساس خستگی می‌کند. همچنین با جذب ضربات وارده از سطح زمین دوچرخه سواری در مسافت‌های طولانی را راحت‌تر می‌سازد.
جنس بدنه
تقریبا اکثر دو چرخه‌های حرفه‌ای امروزه برای کاهش وزن از جنس آلیاژ فیبرکربن ساخته می‌شوند که دوچرخه (Cyclocross) نیز از این قاعده مستثنا نیست و از آلیاژ کربن در ساخت مدل‌های حرفه‌ای استفاده می‌کند. البته کسانی که برای اهداف دیگر همچون شرکت در تور قصد خرید این مدل را دارند می توانند از جنس آلومینیوم یا فولاد استفاده کنند. برای کسانی که به دنبال دوام و استحکام بیشتر می‌باشند جنس آلیاژ تیتانیوم نیز گزینه بسیار مناسبی می‌باشد.
امروزه استفاده از ترمزهای دیسکی در این مدل از دوچرخه‌ها به دلیل قابلیت بالا و توانایی نگهداری دوچرخه در شرایط آب و هوای مختلف بسیار مرسوم می‌باشد، اما با این وجود هنوز هم هستند دوچرخه سوارانی که به دلیل وزن کمتر و سادگی از ترمزهای نوع ویبریک (V-Brake) استفاده می‌کنند.
به واسطه استفاده از این دوچرخه در شرایط آب و هوای گوناگون و در سطوح زمین‌های گل و لای، چمن، شن و ماسه‌ای تایر این دوچرخه‌ها در ابعاد و عاج‌های مختلف تولید می‌شوند.

آشنایی با رشته ها و انواع دوچرخه های کوهستان 4

کوهستان سواری مسیر ( Trail rdding )
هدف: در این نوع دوچرخه کوهستان هدف لذت بردن است و بس استفاده از مناظر ودیگر زیبایی های طبیعت و نیز لذت از دوچرخه سواری در مسیرهای سراشیبی طولانی در قلب طبیعت و تجربه هیجان آن.
سبک کوهستان سواری:
در Trail Riding کوهستان سوار باید در مسیر های خاکی مال رو ( Single Track ) رکاب بزند . در سربالایی ها مثل یک کراس کانتری سوار قدرت و استقامت خود را محک می زند و به عضلاتش فشار می آورد و در سراشیبی ها هم مثل یک دان هیل کار از دوچرخه سواری با سرعت زیاد در مسیر های باریک و پر پیچ و خم و همراه با انواع موانع و عوارض طبیعی لذت می برد.
مسیر ها:
مسیر هایی که مناسب این سبک کوهستان سواری هستند از نوع مال رو هستند تا کوهستان سوار بتواند علاوه بر قدرت بدنی مهارت های خود را هم بکار گیرد.
اغلب این مسیر ها به نحوی انتخاب می شوند که بعد از یک سربالایی طولانی و خسته کننده مسیری طولانی با شیب متنوع و بسیار پر پیچ و خم ومملو از عوارض طبیعی که تر کیبی از سرازیری های ملایم واندکی سربالایی های کم شیب است.
البته در اکثر موارد کوهستان سواران مسیر را طوری طراحی می کنند که بتوان با اتومبیل به ابتدای قسمت متنوع و مهیج مسیر رسید تا از رکاب زدن قسمت خسته کننده اولیه پرهیز شود.
لوازم و دوچرخه:
مهندسی ساخت این گونه دوچرخه ها چیزی بین دوچرخه کرای کانتری و دان هیل است.
تنه همگی این دوچرخه ها از نوع عقب کمک دار بوده ولی طراحی لولا بندی آنها به نحوی است که در هنگام رکاب زدن در سر بالایی ها نیروی وارده بر رکاب به کمک فنر عقب منتقل نشود و بدون هدر رفتن مستقیما به چرخ عقب منتقل شوند و از بازی کردن کمک عقب جلوگیری شود .کمک عقب این دوچرخه ها هم از نوع بادی انتخاب می گردد تا هم وزن دوچرخه کاهش پیدا کند و هم بتوان در سر بالایی ها آن را قفل نمود تا اتلاف انرژی به حداقل برسد.بازی چرخ عقب نیز حدود ۴٫۵ الی ۶٫۵ اینچ است دقیقا در محدوده بین کراس کانتری و دان هیل و فری راید.
یعنی دوچرخه های Trail در سربالایی ها مثل دوچرخه های عقب خشک کراس کانتری رفتار خواهند کرد.
دوشاخ این دوچرخه ها هم اکثرا از انواع بادی است تا علاوه بر کاهش وزن واستفاده از مزیت های سیستم نیوماتیک در سر بالایی ها هم قابلیت قفل شدن را داشته باشند.البته استفاده از دوشاخ های فاقد قابلیت قفل شوندگی و حتی مکانیکی ( غیر بادی ) هم در این سبک بسیار مرسوم است. بازی این نوع دوشاخ ها هم در محدوده بین فری راید و کراس کانتری است یعنی چیزی در حدود ۴ الی ۶ اینچ.
به علت داشتن روح سرازیری و سرازیری های فنی استفاده از ترمز های وی برک و فرمان ها صاف در این سبک بسیار نادر است و تقریبا همه از دیسک و فرمان های قوس دار استفاده می کنند.
از نظز لوازم دنده بین دوچرخه های Trail و کراس کانتری نیست.
Trial)(تریال):
این رشته هم جرو رشته های فری راید محصوب می گردد.در تریال اصل بر تعادل است در این رشته دوچرخه سوار نیازی به سرعت ندارد و فقط با انجام حرکات تعادلی و جفت کشیدن ها دو چرخه را از روی یک مانع به روی مانعی دیگر می پراند. این موانع هم می توانند مصنوعی باشند مثل محیط های شهری و پارکها و هم طبیعی مثل صخره ها
دوچرخه و لوازم:
در Trial چون اصل بر تعادل و قدرت مانور است تنه باید حد الامکان کوتاه باشد و گاها هم زین و لوله زین از این دوچرخه ها حذف می شوند چون دوچرخه سوار کمتر روی زین می نشیند و در این حالت زین فقط یک عامل مزاخم است. دوشاخ های تریال هم برای حفظ تعادل از نوع خشک(بدون فنر) هستند و چون احتیاجی به سرعت نیست از طبق مخصوص تریال استفاده می شود که فقط یک سینی ۲۲ دندانه ای دارد به همرای محافظ طبق. کرپی و فرمان هم برای تسلط هر چه بیشتر در شرایط تعدلی بلند هستند و فرمان هم صاف است.
مسابقات :
مسابقات Trial یا تک نفره است یا دو نفره
در مسابقه تک نفری مسیری با موانعی در نظر گرفته می شود که تریال کار باید بدون گذاشتن پا روی زمین از آن عبور کند هر کس که در زمان کمتری و با خطای کمتری این مسیر را طی کند برنده است.
در مسابقات دونفره هم روال عینا همین است فقط به جای یک مسیر دو مسیر مشابه در کنار هم قرار دارند و در آن واحد دو شرکت کننده هر کدام در یک مسیر به مسابقه می پردازند.
دوچرخه جاده (road):
 همون دوچرخه های کورسی خودمون که بدنه و لاستیکی نازک دارند همراه با فرمانی خمیده به داخل . برای شهر و مسابفات سرعت ازشون استفاده میشه هرچند واسه کشور عزیزمون به دلیل کیفیت خیابانها به هیچ وجه توصیه نمی کنم واسه استفاده شهری بخرید.این دوچرخه انواع مختلفی داره که کاری به اون نداریم.