آشنایی با انواع کوله مخصوص دوچرخه سواری

امروزه کوله های مخصوصی نیز برای نوجوانان و بانوان ساخته می شود که متناسب با فیزیک بدنی آنهاست  .بخشی از کوله دوچرخه سواری که با پشت فرد در تماس است شاید مهمترین بخش باشد که باید مانع از چسبیدن کوله به پشت و عرق کردن شود  .کوله ها معمولا بند بزرگی در قسمت پایین دارند که بدور کمر بسته می شود و در حفظ تعادل موثر است . برخی نیز دارای بندکی مشابه و در جلوی سینه هستند که تعادل بالای کوله را حفظ می کند ولی موقع صعود که تنفس و حرکت سینه زیاد و سریع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع پایین آمدن آنرا ببندید  .چون در آن صورت باعث بد نفس کشیدن شما خواهد شد.موقع چیدن کوله وسایل سخت و فلزی را در تماس با بدنه کوله قرار ندهید که اگر در پشتتان باشد باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر کشیده شدن کوله به در و دیوار باعث پارگی کوله می شود . وسایل را طوری بچینید که سنگین تر ها در نزدیک پشت و پایین کوله باشند و همچنین وسایل را به ترتیب استفاده داخل کوله قرار دهید . در یک کلام کوله چینی خود یک هنر است که با تمرین در شرایط مختلف روز و شب و هوای سرد و گرم و با دستکش های کلفت و ... بدست می آید . جای وسایل را کاملا بخاطر داشته باشید تا با چشم بسته هم بتوانید وسیله مورد نظر را بیابید ! مواد سوختی را در ظروف با درب محکم و چند لایه پلاستیک قرار دهید تا نشت آن باعث خرابی کوله و لباس و غذاها نشود
توصیه : در خرید کوله و همه وسایل کوهنوردی و دوچرخه سواری چون با آسایش و حتی جان شما سروکار دارد به قیمت فکر نکنید و بیشتر به کیفیت و دوام و راحتی و وزن کم آن بها دهید ؛ همچنین وسایل خود را تخصصی نمایید و بدنبال کوله ای برای همه برنامه ها و یا کفشی برای همه فصول نباشید.

کوله پشتی دوچرخه ضروری یا نه ؟

کوله دوچرخه سواری  برای یک دوچرخه سواری که به مسافتهای دور می رود و پشتیبانی نیز او را همراهی نمی کند بسیار ضروری است تا بتواند تا وسایل ضروری اعم از پنچر گیری و لوازم تعمیر و کاپشن و لباس گرم در مواجهه با هوای متغییر کوهستان و حمل مواد تغذیه و غیره استفاده کند .اندازه کوله ها را برحسب فضای داخل آن و با واحد لیتر اندازه گیری می نمایند که معمولا از 30 تا 100 لیتر متفاوت است . کوله های 30 لیتری برای برنامه های یک روزه بدون وسایل خواب و یا دوچرخه سواری مناسب هستند که البته نوع مخصوص دوچرخه آن دارای بندک نبوده و در آن نیز با یک زیپ بزرگ نیم دایره باز می شود . همیشه کوله ای را انتخاب کنید که پس از قرار گرفتن تمام وسایل دیگر فضایی خالی نداشته باشد تا شکیل و خوش فرم به پشتتان بنشیند . اگر کوله بزرگتر باشد از فرم خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگی و آزار شما میشود و اگر کوچکتر هم باشد که مجبورید مقدار زیادی از وسایل را به دور کوله آویزان کنید و یا دردست بگیرید .

چراغ های عقب دوچرخه (هشدار)

رنگی که معمولا در چراغ دوچرخه عقب به کار می رود، قرمز و در برخی موارد نارنجی است. زیرا به طور ناخود آگاه با دیدن این رنگ ها، آدرنالین موجود در خون افزایش یافته و موجب هوشیاری بیشتر انسان می شود. بنابراین استفاده از این رنگ ها جهت اعلام حضور دوچرخه سوار در جاده، کاری هوشمندانه است. در اکثر موارد استفاده از یک چراغ عقب، با عملکرد معمولی پاسخگوی نیاز دوچرخه سواران خواهد بود.
چراغ های عقب غالبا به دو دسته چراغ های ثابت و چشمک زن تقسیم می شوند. هر کدام از این چراغ ها مزایا و معایبی دارند. برای مثال چراغ های چشمک زن توجه بیشتری جلب می کنند در حالی که استفاده از چراغ ثابت به سایر رانندگان کمک می کند تا فاصله با شما را، دقیق تر تخمین بزنند. انتخاب هر یک از این چراغ ها کاملا به نظر و سلیقه شما بستگی داشته و هیچ اصول خاصی برای این کار وجود ندارد، حتی می توانید از ترکیب یک چراغ ثابت و یک چراغ چشمک زن نیز استفاده کنید.
البته گونه ای از چراغ ها نیز وجود دارند که رنگ آن ها، با تغییر شارژ باتری، تغییر می کند. در نهایت می توانید از یک چراغ اضطراری نیز برای اطمینان خاطر استفاده کنید. چراغ های اضطراری بسیار سبک بوده و از نواری چسبناک برای اتصال به فرمان بهره می برند. هرچند قدرت و عملکرد آن ها قابل قیاس با چراغ های ثابت نیست، اما در مواردی که به هر دلیلی چراغ جلو دوچرخه شما آسیب ببیند، کارآمد خواهند بود و به شما کمک می کنند تا به مقصد برسید.
در نهایت امیدواریم با در نظر گرفتن موارد بالا، بهترین چراغ ممکن را متناسب با نیاز خود، انتخاب کنید.

چراغ های جلو دوچرخه 2

بسیاری از دوچرخه سواران ترکیبی از دو الگوی بالا را ترجیح می دهند. برای مثال یک دوچرخه سوار ممکن است از سیستم روشنایی ای متشکل از یک چراغ دوچرخه با پرتوی گسترده و چند چراغ با پرتوی متمرکز که به صورت جداگانه بر روی کلاه، فرمان و... نصب شده، استفاده کند. تا به وسیله پرتوی نور گسترده کلیات مسیر را ببیند و برای بررسی جزییات از پرتوهای متمرکز استفاده کند. همان طور که در بالا ذکر شد، ترکیب چراغ های نصب شده بر روی فرمان و کلاه بسیار محبوب است اما باید این نکته را به یاد داشته باشید که چراغ های نصب شده بر روی فرمان، ثابت هستند و در موارد خاصی مانند دوچرخه سواری در جاده هایی با پیچ زیاد یا در سراشیبی های تند، که به طور ناخودآگاه قبل از حرکت فرمان، دوچرخه سوار سر خود را جهت بهتر دیدن جزییات مسیر و موانع آن، تکان می دهد، این چراغ های ثابت کاربرد چندانی ندارند و استفاده از یک چراغ بر روی کلاه، به دوچرخه سوار کمک می کند تا با حرکت سر خود، مسیر مورد نظر را بررسی کند. بنابراین در این شرایط، اهمیت نصب یک چراغ مطمئن بر روی کلاه، به مراتب بیشتر از چراغ ثابت بر روی فرمان است.
یکی از موارد قابل توجه در خرید چراغ برای نصب بر روی کلاه، وزن آن است. چراغ های کوچکتر و سبکتر به مراتب بهتر از چراغ های بزرگ و سنگین هستند زیرا با اعمال وزن کمتر به کلاه و گردن، دوچرخه سوار را خسته نمی کنند. بسیاری از دوچرخه سواران حالت های مختلفی از چراغ ها را برای دسترسی به یک ترکیب ایده آل امتحان کرده اند. در نهایت اگرچه قدرت روشنایی چراغ ها از مهمترین معیارهای انتخاب است، اما نباید از تاثیر رنگ آن غافل شد. ترکیب دو رنگ "سفید" و "آبی سرد" از بهترین ترکیب های موجود و سازگار با چشم است. اما همین ترکیب اگر بیش از حد استاندارد به کار گرفته شود، می تواند باعث کاهش دید موثر دوچرخه سوار شود. حتما برای شما هم پیش آمده که به جسمی فلزی که زیر نور مستقیم خورشید قرار دارد، بیشتر از چند ثانیه نگاه نکره اید. بازتاب پرتوی تابشی از این طیف رنگی نور، در صورتی که خیلی زیاد باشد، بازتابی خیره کننده خواهد بود و اصطلاحا چشم را میزند، درست مانند بازتاب نور خورشید از سطوح فلزی. رنگ های گرمتر مانند قرمز و زرد در مقایسه با رنگ های سرد، کمتر با این مشکل مواجه هستند و جزییات بیشتری را نشان می دهند اما قدرت و طول موثر کمتری دارند به این معنا که فاصله طولی و عرضی کمتری را روشن می کنند.

چراغ های جلو دوچرخه 1

وظیفه اصلی این گروه از چراغ دوچرخه روشن کردن مسیر پیش روی شماست و با توجه به اینکه محدود وسیعی از مسیر را روشن می کنند، به باتری قوی تری نیاز دارند، بنابراین قیمت آن ها نسبت به چراغ های عقب (که چراغ هشدار محسوب شده و امکان دیده شدن شما، توسط سایر رانندگان را فراهم می کنند) بیشتراست.
ساده ترین چراغ های جلو از یک لامپ، قاب محافظ لامپ، پایه ای جهت اتصال به فرمان یا کلاه و یک باتری که می تواند به صورت جدا به تنه یا فرمان متصل شده و یا در قاب محافظ لامپ، جاسازی شده باشد، تشکیل شده اند . در مدل های بعدی، از LED و یک باتری معمولی مانند A-A استفاده شده است. این چراغ ها مجموعه ای کوچک هستند که برای نصب راحت و بی دردسر بر روی فرمان و یا دسته دوچرخه طراحی شده اند. اما در مدل های پیشرفته، به طور کلی از دو نوع اصلی لامپ های LED و HID و دو نوع باتری Ni-MH (نیکل متال هیدرید) و Li-ion (یون لیتیوم- همان باتری هایی که در گوشی های تلفن همراه به کار رفته) استفاده شده است.
با وجود اینکه ترکیبی از لامپ و باتری HID-NiNH یک ترکیب بسیار کارآمد است، اما نسل جدیدی از چراغ های LED با تکنولوژی بهتر وارد رقابت با آن ها شده اند. تکنولوژی بهتر به این معناست که چراغ های LED با همان تعداد و در مدت زمان مشابه با دوام ترند و از قدرت روشنایی بیشتری برخودار بوده، در شرایط آب و هوایی مرطوب و سرد، عملکرد مطلوبی دارند و در صورت آسیب به راحتی قابل تعویض می باشند. به همین خاطر، بیشتر دوچرخه سواران استفاده از مجموعه چراغ های LED/Li-ion را به جهت تعادل مطلوب آن ها در عملکرد، مقاومت و سهولت شارژ شدن ترجیح می دهند. علاوه بر نوع لامپ و باتری به کار رفته در چراغ، موارد دیگری نیز وجود دارند که در انتخاب نهایی محصول تاثیر به سزایی دارند. از جمله می توان به سیستم سخت افزاری چراغ اشاره کرد. اتصالات داخلی چراغ باید به قدر کافی محکم باشند تا در برابر ضربه های ناشی از حرکت دوچرخه، مقاومت لازم را از خود نشان دهند. اتصالات کابل ها باید به گونه ای باشند که در تکان های شدید شل نشوند، محافظ لامپ و باتری باید مقاوم در برابر آب بوده و همچنین یک چراغ مناسب باید از پایه مطمئنی جهت اتصال چراغ به میله فرمان برخوردار باشد. پایه چراغ باید به گونه ای طراحی شود که برای باز و بسته کردن آن به ابزار خاصی نیاز نباشد. بنابراین سادگی طراحی، مخصوصا در چراغ هایی که باتری برای شارژ مجدد باید به طور کامل خارج شود، یکی دیگر از معیارهای مهم است. نه تنها قدرت روشنایی چراغ، بلکه الگوی تابش پرتو و رنگ آن نیز مهم است. الگوی تابش پرتو میتواند به صورت گسترده باشد، به این معنا که عرض بیشتر و طول کمتری از مسیر را روشن کند و یا به صورت متمرکز باشد، یعنی طول بیشتری از مسیر را در راستای خود روشن کند.

راهنمای خرید چراغ دوچرخه

اگر تجربه رانندگی در شب را داشته باشید به راحتی درک کرده اید که عدم وجود نور کافی و یا استفاده از چراغ های ضعیف و کم نور بر روی دید شما و تشخیص موانع تاثیر به سزایی دارد و به دنبال آن شما قادر نیستید با سرعت مطلوب رانندگی کنید.
در دوچرخه سواری نیز شرایط مشابهی وجود دارد. نکته مهمتر در دوچرخه سواری شبانه این است که رانندگان سایر وسایل نقلیه قادر به تشخیص به موقع شما در مسیر باشند تا بتوانند فضای لازم جهت حرکت را در اختیارشما قرار دهند.
شاید جالب باشد بدانید که استفاده از یک مجموعه چراغ مناسب شامل حداقل یک چراغ جلو (سفید رنگ) و یک چراغ عقب (قرمز رنگ) در بسیاری از کشورهای اروپایی یک الزام قانونی برای دوچرخه سواری در شب محسوب می شود.
در حال حاضر، مجموعه بزرگی از چراغ دوچرخه که مطابق با استاندارد طراحی شده و نیروی الکتریکی مورد نیاز آنها توسط باتری تامین می شود، با قیمت مناسب در بازار موجود هستند که هیچ بهانه ای برای تجربه دوچرخه سواری در سکوت و آرامش شب، باقی نمی گذارند.
اما همین امر و تنوع بالا، انتخاب چراغ مناسب را برای کاربران دشوار کرده است.
با توجه به آمار رو به رشد مشتاقان دوچرخه سواری و کسانی که مایلند در شب های طولانی فصل زمستان و یا غروب های دلچسب تابستان؛ اوقات فراغت خود را با این ورزش مفرح پر کنند، نسل جدیدی از چراغ های قدرتمند، سبک وزن و قابل اطمینان وارد بازار شده اند. با توجه به نیاز و اولویت بندی شما، انواع مختلفی از چراغ ها وجود دارند که جدای از بحث هزینه، با توجه به قدرت روشنایی، عمر باتری و... تقسیم بندی می شوند.
اما اگر هدف اولیه شما دیده شدن توسط سایر رانندگان است، نگران هزینه نباشید. به عبارت دیگر، اگر شما شبانه دریک مسیر ناهموار کوهستانی در حال دوچرخه سواری باشید و یا به هردلیل دیگری نیازی به نور بیشتر حس کنید، یعنی اولویت شما "دیدن" باشد، باید هزینه بیشتری متقبل شوید.