برندهای مختلف برای محصولات خود نام های متفاوتی انتخاب می کنند. شما باید
سری های مختلف این محصولات را بشناسید تا بتوانید بهترین انتخاب بین آنها
را داشته باشید. Asus نیز از جمله برند هایی است که برای سری های مختلف لپ
تاپ هایش نام های متفاوتی انتخاب کرده است. در ادامه متوجه خواهید شد اگر
قصد خرید لپ تاپ سبک یا لپ تاپ مخصوص بازی و یا امور روزمره دارید، باید
کدام دسته از لپ تاپ های این برند را انتخاب کنید.
Asus از جمله برند
هایی است که مدل های مختلف محصولات آن در بازار ایران یافت می شود. این
برند طرفدارانش را معطل نکرده و محصولات جدیدش را خیلی زود وارد بازار
ایران می کند.
اگر شما هم قصد خرید یکی از لپ تاپ های این برند را دارید، بهتر است دسته بندی لپ تاپ های Asus را بشناسید. لپ تاپ های سری N و NX
لپ
تاپ های این سری به لپ تاپ های MutiMedia ایسوس معروف هستند. نمایشگر لپ
تاپ های N و NX نسبت به مدل های دیگر کیفیت بالاتری دارند. کیفیت صدای این
سری هم خوب است . بنابراین می توان این سری را مخصوص افرادی دانست که به
تماشای فیلم، بازی های سطح متوسط، و افرادی که نیاز به لپ تاپی برای انجام
امور روزمره دارند، دانست.
لپ تاپ های سری G
این سری، از لپ تاپ های
Gaming برند Asus محسوب می شوند. کارت گرافیک این سری معمولا قوی است و حجم
ذخیره سازی بالایی هم دارد. بنابراین اگر اهل بازی هستید و یا به لپ تاپی
با گرافیک قوی نیاز دارید، Asus سری G کاملا مناسب شماست.
لپ تاپ های سری U
این لپ تاپ ها معمولا باریک و سبک هستند. اگر به دنبال لپ تاپی با وزن پایین و کاررایی خوب هستید این سری مخصوص شماست.منبع : لیست قیمت کالای لپ تاپ ایسوس K556UQ i7-8-1TB-2G
لپ تاپ های سری K
این
لپ تاپ ها برای افرادی مناسب است که دائما دستگاه را با خود حمل می کنند.
چراکه عمرباتری طولانی دارد. بنابراین اگر قصد خرید لپ تاپی دارید که مجبور
نباشید دائما آن را شارژ کنید، سری K لپ تاپ های Asus را به شما پیشنهاد
می کنیم.
سری Eee PC های Asus
این سری جزو نوت بوک ها محسوب نمی
شوند. در واقع این دسته جزو نت بوک های Asus هستند که معمولا در سایز 10
اینچ به پایین موجود می باشند. این سری بیشتر مورد استفاده مدیران و
کارمندانی است که نیاز دارند برای مشاهده ایمیل ها و یا فایل های ساده خود،
دائما نت بوک خود را با خود حمل کنند.
فایروال (Firewall) یا دیوار آتش به نرم افزارها یا سخت افزارهایی گفته
میشود که از دسترسیهای غیرمجاز به کامپیوتر فرد در یک شبکه یا اینترنت
جلوگیری کرده و دادههای ورودی و خروجی را کنترل میکند. درواقع کار
فایروال بسیار شبیه به در خانه شماست. کسانی که مجوز ورود را دارند
میتوانند وارد خانه شوند و برعکس کسانی که حق ورود به خانه را ندارند،
نمیتوانند به آن وارد شوند (با این تفاوت که معمولاً در فایروالها هر دو
جهت ورودی و خروجی کنترل میشود). یعنی فایروال به عنوان یک لایه امنیتی
دادهها و ارتباطات را فیلتر میکند.
دیوار آتش یکی از مهمترین لایههای
امنیتی شبکههای کامپیوتری است که وجود نداشتن آن موجب میشود هکرها و
افراد خراب کار بدون وجود داشتن محدودیتی به شبکه وارد شده و کار خود را
انجام دهند. یک فیلتر هوای خودرو را فرض کنید که از ترکیبات بسیار موجود در
هوا، فقط اکسیژن را عبور میدهد حال آن که اگر ذرات دیگر مانند گرد و غبار
نیز به داخل موتور وارد شوند، به آن آسیب خواهند رساند. بنابراین وجود یک
فایروال (حتی اگر آنتی ویروس یا اینترنت سکیوریتی داشته باشید) برای همه
کاربرانی که به یک شبکه وصل هستند یا از اینترنت استفاده میکنند، کاملاً
ضروری است.
فایروال چگونه کار میکند؟
حال که فهمیدیم فایر وال چه
کاری میکند، بهتر است به نحوه کار آن بپردازیم. دادهها در یک ارتباط
شبکهای (چه اینترنت باشد چه یک شبکه محلی) در رفت و برگشت از محلی به نام
دروازه (Gateway) عبور میکنند. فایروالها برای بالاترین امنیت ممکن، در
این قسمت قرار میگیرند. اگر مقیاس را کوچک تر کرده و یک کامپیوتر مستقل را
در نظر بگیرید، فایروال درست بعد از درایور کارت شبکه قرار میگیرد
بنابراین در هر دو حالت، همه دادههای ورودی و خروجی از فایروال باید
بگذرند.
فایروالها طبق معیارهایی (که به آنها Rule گفته میشود) که
برای آن تعیین میشود دادهها را فیلتر میکنند. برای درک بهتر یک دربان
کنفرانسی را در نظر بگیرید. این دربان طبق لیستی که دارد (همان معیارهای
فایروال) به اشخاص دارای مجوز امکان ورود را میدهد و از ورود سایر افراد
غیرمجاز به کنفرانس جلوگیری میکند. فایروال نیز مانند همین دربان کار
میکند یعنی دادههای ورودی و خروجی را با لیست Rule های خود مطابقت داده و
آنهایی که اجازه گذشتن از فایروال را دارند، عبور میدهد (Allow کند) یا
آنها را عبور ندهد (Deny کند).
از جمله Rule های فایروال میتوان به
باز بودن یا بسته بودن یک درگاه (پورت - Port)، اجازه داشتن یک برنامه خاص
برای ارتباط با شبکه، محدود کردن یا آزاد کردن پروتکلها (مانند HTTP یا
FTP)، مقایسه کردن بستههای داده با محتوای مشخص و ... .
انواع فایروال:
فایروالها
به سه نوع "لایه شبکه"، "لایه اپلیکیشن یا کاربردی" و "فایروال پراکسی" از
لحاظ نحوه عملکرد تقسیم میشوند که کاربر میتواند در یک زمان از همه یا
هیچ کدام از آنها استفاده کند:
• دیوار آتش لایه شبکه یا فیلتر بستهها (Network layer or packet filters):
فایروالهای
شبکه (Network Firewall) یا فیلتر بستهها نوعی دیوار آتش هستند که تنها
وظیفه دارند تا با توجه به سربرگ (Header) پکتهای TCP/IP و مقایسه
معیارهای خود با اطلاعاتی نظیر آدرس IP فرستنده ویا گیرنده، پورت انتقالی
فرستنده ویا گیرنده، زمان دریافت، نوع سرویس (ToS) و پارامترهای مشابه
تصمیم به عبور دادن و مسیر دهی بستهها بگیرد یا آنها را بلاک کند.
فایروال لایه شبکه میتواند تا حداکثر چهار لایه (از ۱ تا ۴) از مدل OSI را
فیلتر کند. از مرحله یک تا سوم که لایه فیزیکی تا شبکه است و لایه چهارم
(انتقال) که برای فهمیدن پورت مقصد استفاده میکند.
در این نوع، فایروال
هیچ کاری به محتوای بستههای ارسالی یا دریافتی نداشته و فقط طبق سربرگها
و هدرهای بستهها تصمیم گیری میکند. مثلاً بستههایی که فقط در هدر آنها
ذکر شده باشد که به پورت ۸۰ (پورت وب یا HTTP) فرستاده شوند را اجازه عبور
دهد. این نوع فایروالها معمولاً به دلیل این که مقایسات کلی را انجام
نمیدهند، سرعت بسیار بالاتری نسبت به سایر دیوارهای آتش دارند. اینگونه
فایروال را تقریباً میتوان در هر دستگاه شبکهای مثل مسیریابها (روترها -
Routers)، سوئیچها (Switches) و ... یافت.
فایروال لایه کاربرد (Application firewall):
فایروالهای
لایه کاربردی (Application Firewalls) میتوانند کل یک بسته را آنالیز
کنند که شامل سربرگها و محتوای آن است. برعکس فایروال لایه شبکه که به
محتوا کاری نداشت، در این نوع فایروال فیلتر اصلی بر روی محتوای پکتها
داده اعمال میشود بنابراین میتوان گفت که این فایروال میتواند در تمامی
لایههای مدلینگ OSI کار کند یعنی ۷ لایه. از لایه ۱ تا ۴ که عمل مسیریابی و
انتقال انجام میشود و از لایه ۵ تا ۷ نیز که لایه محتوای دادههاست. به
همین دلیل این نوع فایروال میتواند بسیار امن تر و قابل اعتماد تر باشد.
فهمیدیم
که هدرهای بستهها چگونه بررسی میشوند حال به بررسی و فیلترینگ محتوای
بستهها میپردازیم. میدانیم که بخش اصلی پکتها همان محتوای آن است پس
این همان قسمت است که باید آنالیز شود. منظور از محتوای پکتها همان
دادههایی هستند که درحال انتقال اند مثلاً ممکن است دادههای مربوط به یک
فایل، صفحه اینترنتی، ایمیل و ... باشد. این نوع فایروالها قابلیت ایجاد
معیارهای فیلترینگ دارند که محتوا و هدرهای بستهها را طبق آن معیارها
فیلتر کند. مثلاً فرض کنید که این دادهها خود آلوده باشند (یعنی فایلی که
منتقل میشود ویروسی باشد) در اینجاست که برخی از فایروالهای لایه کاربرد
به بررسی و فیلتر کردن این دادهها میپردازد. از جمله این فایروالهای
اسکنر میتوان به بخشی از اینترنت سکیوریتیها اشاره کرد.
طبیعی است که
چک کردن کل محتوای منتقل شده زمان بر است بنابراین سرعت کار این نوع
فایروالها نیز کند است. از جمله فایروالهای لایه اپلیکیشن میتوان ویندوز
فایروال (Windows Firewall)، کومودو (Comodo) و ... را نام برد.
فایروالهای پراکسی (Proxies):
سرورهای
پراکسی (یا پروکسی - Proxy) نوعی رابط بین یک شبکه و یک شبکه دیگر یا یک
کاربر و اینترنت است که برای مواردی نظیر حفظ امنیت، پنهان کردن هویت و ...
استفاده میشود در واقع کاربر بجای این که درخواست خود را مستقیماً به یک
شبکه یا یک سرور دیگر در اینترنت بفرستد و پاسخ آن را نیز مستقیماً دریافت
کند، آن را به یک سرور به نام پراکسی فرستاده و سرور پراکسی آن بسته را به
مقصد اصلی میرساند. در هنگام دریافت پاسخ نیز ابتدا به سرور پراکسی
فرستاده شده و پراکسی در صورت نیاز پردازشهایی را بر روی آن انجام داده و
به کاربر اصلی بر میگرداند.
فایروال پراکسی یا پروکسی (Proxy
Firewalls) نوعی از فایروالهاست که بر روی سرور پراکسی اجرا میشود و
کاربر با وصل شدن به آن، در واقع به یک فایروال وصل شده است چون همه
دادههای رد و بدل شده از سرور پراکسی میگذرد و ما یک فایروال پراکسی بر
روی آن نصب کردهایم، دادهها در طول مسیر انتقال فیلتر خواهند شد. این نوع
فایروال معایب خود را نیز دارد از جمله آن که میتوان دادهها را در طول
مسیر بین پراکسی و کاربر یا پراکسی و اینترنت دزدید یا سایر حملات را بر
روی آن عملی کرد. درصورتی که ارتباط بین کاربر و فایروال پراکسی رمزگذاری
شده باشد، این احتمال به حداقل خود خواهد رسید.
فایروال سخت افزاری و نرم افزاری:
فایروالها
میتوانند "نرم افزاری" و "سخت افزاری" باشند که کاربر میتواند هر دوی
آنها را همزمان در کنار یکدیگر نیز استفاده کند. نرم افزاری یا سخت افزاری
بودن فایروال به این معنا نیست که یک "نوع" دیگر از فایروال هستند
(آنهایی که در بخش بالا ذکر شد) بلکه نشان دهنده قالبی است که شرکتهای
تولید کننده محصولات خود را ارائه کرده و میفروشند:
• فایروالهای نرم افزاری:
فایروالهای
نرم افزاری (Software Firewall) در قالب برنامههای قابل نصب یا قابل حمل
برای سیستم عاملهای مختلف مثل ویندوز، لینوکس، OS X و ... ارائه شده و
بهترین انتخاب برای کاربران خانگی است. این گونه فایروالها را معمولاً به
صورت تعبیه شده (Built-in) میتوان در خود سیستم عاملها پیدا کرد برای
مثال در سیستم عامل ویندوز برنامه Windows Firewall (که به صورت پیش فرض
فعال است) میتواند بیشتر نیازهای کاربران را تامین کند اگر چه پیشنهاد
میشود از سایر فایروالهای نرم افزاری مانند Comodo یا Zone Alarm در کنار
آن استفاده شود.
از مهمترین مزایای این گونه فایروالها به نصب آسان آن
(مثل یک برنامه ساده) و امکان پیکربندی و ایجاد Rule های متنوع مورد نیاز
اشاره کرد برای مثال میتوان یک برنامه خاص را مجاز کرد و از اتصال یک
برنامه دیگر به شبکه یا اینترنت جلوگیری کرد. همچنین کار با این فایروالها
بسیار ساده بوده و حتی کاربران مبتدی نیز میتوانند با خیال راحت از آنها
استفاده کنند درحالی که نوع سخت افزاری فایروالها نیاز به پیکربندیهای
دقیق تر دارند.
اما عیب این فایروال این است به دلیل ماهیت نرم افزاری
بودن، فقط کامپیوتری را محافظت خواهد نمود که بر روی آن نصب شده باشد و هیچ
اختلالی در فایلهای فایروال وجود نداشته باشد به همین دلیل برای یک شبکه
که از چندین کامپیوتر تشکیل شده باشد، استفاده از فایروال سخت افزاری در
کنار فایروال نرم افزاری پیشنهاد میشود.
فایروالهای سخت افزاری:
فایروالهای
سخت افزاری (Hardware Firewall) در قالب دستگاههای فیزیکی ارائه میشوند
که به تنهایی و بدون نیاز به هیچ چیز اضافی (مثل سیستم عامل کامپیوتر فرد و
...) میتواند دادهها را فیلتر کرده و عمل محافظت را انجام دهد. معمولاً
در روترهایی که قدیمی نیستند، یک فایروال در آنها تعبیه شده است که توسط
ارزیابی هدر پکتها این کار را انجام میدهد.
برخلاف فایروال نرم
افزاری، فایروال سخت افزاری میتواند بیش از یک کامپیوتر موجود در شبکه را
محافظت کند چون هیچ وابستگیای به کامپیوترهای شبکه نداشته و به تعداد
پورتهای آن میتواند کامپیوترهای شبکه را به وسیله یک فایروال سخت افزاری
محافظت نمود.منبع : لیست قیمت فایروال
برای
یک کاربر عادی، استفاده از فایروال نرم افزاری آن هم از فایروالهای پیش
فرض سیستم عامل میتواند کافی به نظر برسد اما استفاده از سایر فایروالهای
نرم افزاری را توصیه میکنیم. همچنین یک فایروال سخت افزاری به تنهایی
نمیتواند لایه امنیتی قابل اعتمادی باشد به همین دلیل استفاده از
فایروالهای نرم افزاری را، اگر چه از نوع سخت افزاری نیز استفاده شود،
پیشنهاد میکنیم.
شاید شما اضافه وزن نداشته باشید اما یکی از دغدغههای این روزهای شما این
باشد که چه کار کنم تا دچار اضافه وزن نشوم یا کدام مواد غذایی چاقکننده
نیستند. دانستن این موضوع که چه بخورم و چه نخورم کار سختی نیست اما باید
توجه داشت مواد مورد نیاز بدن ما به گروههایی تقسیم میشوند که در طول
روز، بدن به همه آنها نیاز دارد و حذف هر کدام از آنها در رژیم غذایی به
بدن ما لطمه وارد میکند.دکتر خدیجه رحمانی، متخصص تغذیه در این مورد
میگوید رژیم غذایی باید به گونهای انتخاب شود که تمام مواد مغذی به بدن
برسد تا تعادل آن حفظ شود. عدم تعادل در رژیم غذایی، بدن فرد را به سمت
اختلالات و بیماریها پیش میبرد. اگر قصد کاهش یا حفظ وزن خود را دارید با
ما همراه باشید.
سالاد سبزیجات
سبزیها بهترین گروه مواد غذایی
برای رژیم محسوب میشوند چراکه علاوه بر تامین مواد مغذی مورد نیاز بدن،
سرشار از فیبر بوده، به هضم غذا کمک میکنند و کمکالریترین گروه مواد
غذایی هم هستند. فراموش نکنید برای کنترل اشتها، قبل از خوردن غذای اصلی،
یک بشقاب سالاد پر از سبزیجات میل کنید. این سبزیها شامل تمام صیفی جاتی
است که در سبد غذایی ما جای دارند، مثل کاهو، سبزی خوردن، کرفس و هویج،
کدو، کلم، اسفناج، شلغم، کلم برگ، فلفل قرمز، خیار، سیر، مارچوبه، کلم
بروکلی، کلم گل، لوبیاسبز، پیاز، گوجهفرنگی، پیازچه و ترهفرنگی.
کمکالریترین گروه غذایی سبزیها و صیفی جات هستند که بهطور متوسط یک
واحد از آنها 25 کیلوکالری دارد. یک واحد سبزی شامل یک لیوان از آن به صورت
خام و نصف لیوان به صورت پخته است. اگر هندوانه، خربزه و طالبی را کنار
بگذاریم، این گروه شامل تمام سبزیهایی است که در فرهنگ غذایی ما موجود است
و در رژیم غذایی آزاد محسوب میشود. افرادی که دچار اضافه وزن هستند،
توصیه میشود در روز حداقل پنج واحد از گروه سبزیها استفاده کنند، یک واحد
همراه صبحانه، دو واحد همراه ناهار و دو واحد همراه شام.
ماست کمچرب
همانطور
که میدانید ماست از مواد غذایی گروه لبنیات است که خوردن آن به همه افراد
توصیه میشود. بسیاری از افرادی که برای لاغر شدن یک رژیم غذایی خاص
دارند، فرآوردههای لبنی را از فهرست مواد غذاییشان حذف میکنند. این در
حالی است که محققان دریافتند ماست توانایی بدن را برای سوزاندن چربیهای
زائد تقویت کرده و عضلات را در وضعیت مناسبی قرار میدهد. ماست طبیعی
کمچرب را میتوانید در هر زمانی که احساس گرسنگی میکنند یا در میانوعده
بخورید. پروتئین و کلسیم به سوزاندن چربی کمک میکند در حالی که با استفاده
از آنها از فواید باکتریهای پروبیوتیک هم برای هضم سالم بهرهمند
میشوید. محققان توصیه میکنند، برای کاهش وزن باید ماست در رژیم غذایی
گنجانده شود. افرادی که در رژیم لاغری خود ماست بدون چربی یا کم چربی را
مصرف میکنند، بیشتر از افرادی که صرفا دریافت کالری خود را کم میکنند،
کاهش وزن دارند. همچنین افرادی که ماست میخورند، در مقایسه با افراد دیگر
22 درصد وزن بیشتر، 61 درصد چربی بدن بیشتر و 81 درصد چربی شکم بیشتری را
طی 12 هفته کم میکنند. جالب است بدانید شیر کمچرب و پنیر کمچرب هم در
این گروه قرار دارند.گروه لبنیات همیشه باید در رژیم غذایی وجود داشته
باشد. افرادی که قصد دارند وزن خود را کاهش دهند باید از لبنیات بدون چربی
یا کمچربی استفاده کنند. مصرف کلسیم کافی در رژیم غذایی باعث میشود بدن
چربی بیشتری را بسوزاند و مقدار چربی جدیدی را که میسازد، کاهش دهد.
نان سبوسدار
در
گروه نان و غلات، نان سبوسدار به دلیل داشتن ویتامینهای گروه 21B و 41B
به از بین رفتن چربیهای شکمی کمک میکند. پژوهشگران میگویند اگر کسی
بخواهد از چربی اضافی شکم خلاص شود باید به جای نان سفید از نانهای تیره و
سبوسدار استفاده کند. نان سفید برای تندرستی زیانآور نیست اما چربیهای
شکم را افزایش میدهد. محققان بر این باورند که مصرف معقول نان سبوسدار،
سه بار در روز همراه با یکبار نان سفید میتواند در یک دوره دو تا سه
ماهه سبب کاهش وزن و کاهش بسیار چربیهای شکم شود. نان سنگک، بلغور گندم،
جوی دو سر، ذرت کامل و برنج قهوهای در این گروه قرار دارند.گروه غلات یکی
از منابع مهم انرژی بدن هستند. برای حفظ یا کاهش وزن بدنتان،
کربوهیدراتهایی را مصرف کنید که در بدن به سرعت به قند تبدیل نشوند. به
عبارتی کربوهیدراتهای پیچیده در مدت زمان طولانیتری در بدن به قند و
کالری تبدیل میشوند و احساس نیاز بدن به قند را به تعویق میاندازند. نان
سبوسدار از این نظر یک کربوهیدرات پیچیده محسوب میشود و در روند لاغری
موثر است.
گریپفروت
برای شکستن چربی در بدن، گریپفروت بخورید. این
میوه به دلیل وجود آنتیاکسیدان طعم تلخی دارد اما باید بدانید این
آنتیاکسیدان باعث شکست چربی در کبد میشود بنابراین در برنامه کاهش وزن
خود، گنجاندن گریپفروت در رژیم غذایی روزانه ضروری است. این ماده غذایی که
منبع ویتامین C است، باعث کاهش انسولین و در نتیجه کاهش وزن میشود. اگر
در حال مصرف دارو هستید قبل از مصرف گریپفروت حتما با پزشکتان مشورت کنید
زیرا گریپ فروت میتواند باعث کاهش اثر داروها شود. سیب، لیمو شیرین،
پرتقال، توتفرنگی، نارنگی، آناناس، انبه و آلو هم در این گروه قرار دارند.
گروه
میوه و سبزیها منبع تامین ویتامینها و مینرالهای مورد نیاز بدن هستند.
ویتامینها هم در سبزی و هم در میوهها یافت میشود. اگر قصد کم کردن وزن
خود را دارید، در این گروه میوههایی را انتخاب کنید که قند کمتری دارند،
مثل لیموترش و گریپفروت.
آب
جالب است بدانید آب نه لاغر میکند و
نه چاق! اما همین آب یک ضداشتهای طبیعی فوقالعاده موثر محسوب میشود. طبق
پژوهشهای متعدد، آب میتواند روند کاهش وزن را سرعت ببخشد. تحقیقات
میگوید متابولیسم بدن افرادی که رژیم گرفتهاند با نوشیدن آب به میزان
قابل توجهی افزایش یافته است. زمانی که آب مینوشید علاوه بر اینکه آب
بدنتان را تامین میکنید، مانع از پرخوری نیز میشوید.آب ضروریترین نیاز
بدن است. ما بهطور متوسط به ازای هر یک کیلوگرم وزن بدن، 20 میلیلیتر آب
نیاز داریم. افرادی که میخواهند کاهش وزن داشته باشند و بهطور مکرر احساس
گرسنگی میکنند، برای تشخیص گرسنگی واقعی از گرسنگی کاذب، بهتر است قبل از
غذا یک لیوان آب بنوشند، اگر همچنان احساس گرسنگی داشتند یک لیوان آب دیگر
بنوشند، در این حالت اگر گرسنگی ادامه پیدا کرد، غذا بخورند. آب حجم معده
را اشغال میکند و احساس سیری شکمی در فرد ایجاد میکند که به روند کاهش
وزن او کمک میکند.
عدسی
برای لاغر شدن عدس بخورید. مواد غذایی
مانند عدس به دلیل اینکه فیبر بالایی دارند، حجم زیادی از معده را پر
میکنند و موجب احساس سیری میشوند، در نتیجه فرد در مدت زمان طولانیتری
احساس گرسنگی میکند. غذاهایی مثل عدس که به آهستگی انرژی رها میکنند، بیش
از غذاهایی که به سرعت قند را وارد جریان خون میکنند در کم کردن وزن
موثرند. به عبارت دیگر انرژی عدس در زمان طولانیتری در بدن تبدیل به قند
میشود که محققان معتقدند این موضوع در کم کردن وزن اهمیت زیادی دارد. به
جای عدس میتوانید از لوبیا، لپه و دال عدس هم استفاده کنید.در این گروه از
مواد غذایی، حبوبات کالری کمتری دارند. تخممرغ، گوشت بدون چربی، گوشت
سفید و ماهی هم کالری مناسبی دارند اما افرادی که قصد لاغر شدن دارند، بهتر
است به جای گوشت، از حبوباتی مثل عدس، لوبیا و لپه استفاده کنند.منبع : متخصص تغذیه تهران
گروههای غذایی کدامند؟
همانطور
که میدانید مواد غذایی به گروههای چهارگانه شیر و لبنیات، میوهها و
سبزیجات، گوشت، حبوبات و مغزها، نان و غلات تقسیم میشوند که بدن ما روزانه
به تمام آنها نیاز دارد. در هر گروه مواد غذایی یک واحد مشخص از نظر علمی
تعریف شده که کالری و پروتئین مورد نیاز بدن را به ما میرساند. هر واحد از
گروه شیر و لبنیات 120 کیلوکالری، هر واحد از گروه سبزیها 25 کیلوکالری و
میوهها 60 کیلوکالری، هر واحد از گروه گوشت و حبوبات 55 کیلوکالری و هر
واحد از گروه نان و غلات 80 کیلوکالری به بدن میرساند، برای کاهش وزن،
مواد غذایی را هوشمندانه انتخاب کنید.
علائم شایع عفونت چشم باکتریایی چشم های قرمز، متورم و خارش دار هستند. چشم
ممکن است دچار آبریزش یا ترشحات زرد یا سبز داشته باشد در برخی موارد،
پوست اطراف چشم و پلک ممکن است پوسته پوسته شود . فردی که عفونت چشم دارد
شاید با درد چشم، حساسیت به نور، و تاری دید همراه باشد
بر اساس
گزارشات ارائه شده، اکثر افرادی که از لنزهای تماسی استفاده میکنند، چندان
به مسائل بهداشتی مرتبط با لنزهای خود توجه نمیکنند؛ از این رو، خود را
در معرض خطر ابتلا به عفونت چشم قرار میدهند. این اطلاعات از بررسی حدود
هزار فرد بالغ که از لنزهای تماسی استفاده میکردند، به دست آمده است.
حدود
99 درصد از افراد اذعان داشتهاند که چندان به مسائل بهداشتی مرتبط با
لنزهای تماسی خود توجه نداشته و از این رو، خود را در معرض ابتلا به عفونت
چشم قرار میدهند. بر اساس گزارش منتشر شده توسط مرکز کنترل و پیشگیری از
بیماریها (CDC)، 85 درصد از افراد با لنزهای خود دوش میگیرند؛ 61 درصد
با لنزهای خود به شنا رفته و 35 درصد لنزهای خود را با آب میشویند. قرار
گرفتن لنز در معرض آب، خطر ابتلا به عفونت را افزایش میدهد.
میکروارگانیسمهای زنده موجود در آب میتوانند چشمهای شما را عفونی
کنند.منبع : فوق تخصص چشم
بر
اساس یافتههای محققان، دهها میلیون نفر در سراسر جهان از مزایای پوشیدن
لنزهای تماسی استفاده میکنند؛ اما بسیاری از آنها به دلیل عدم مراقبت
مناسب از لنزها، خود را در معرض خطر ابتلا به عفونت چشم قرار میدهند.
برای جلوگیری از شیوع عفونت چشم به هنگام استفاده از لنزهای تماسی، توصیه میشود که:
• پیش از دست زدن به لنزها دستان خود را شسته و کاملا خشک کنید
• قبل از خواب، دوش گرفتن و شنا، لنزها را از چشم خود بیرون بیاورید
• زمانی که لنزها را بیرون آوردید، آنها را در محلول ضد عفونیکننده مخصوص خود قرار دهید
در نوزادانِ تازه متولد شده، امری طبیعی است که در چند ماه اول زندگیشان
چشمها سرگردان باشند و گاهی چپ شوند. اما زمانی که کودک 4 تا 6 ماهه شد،
چشمها معمولاً صاف میشوند. در صورتی که یک یا دو چشم همچنان به سمتِ
داخل، بیرون، بالا و یا پایین بروند، حتی اگر این حالت چشمها گهگاه اتفاق
بیافتد، به احتمال زیاد کودک دچارِ اختلالی است که «لوچی» یا «استرابیسم»
نامیده میشود.اگر این مشکل زود شناسایی شود با روش های امن و مؤثری قابلِ
درمان است. اما در کودکان بسیار مهم است که این درمان هر چه سریعتر صورت
بگیرد. صبر کردنِ زیاد و یا بررسی بیش از حد و وسواس گونه، موجبِ فوتِ وقت
شده و ممکن است باعث شود کودک برایِ همیشه دید و بینایی خود را از دست
بدهد.
در مورد لوچی (استرابیسم)
لوچی انحراف و یا سرگردانی یک یا هر
دو چشم به سمت داخل (ایزوتروپی)، خارج (اگزوتروپی)، بالا (هایپرتروپی)، یا
پایین (هیپوتروپی) است. این مشکل ممکن است ثابت و دائمی باشد و یا به
گونهای باشد که والدین تنها گاهی اوقات متوجهِ آن شوند (برای مثال زمانی
که کودک خسته است و یا به شیئی در فاصله بسیار نزدیک به خود نگاه میکند).
لوچی
میتواند از بدو تولد وجود داشته باشد و یا بعداً در دورانِ کودکی ظاهر
شود. در بیشترِ موارد علتِ بیماری ناشناخته است. با این وجود کودکانی که
دارای سابقه این بیماری در خانواده خود هستند، بیشتر به این مشکل دچار
میشوند (پس بیماری ممکن است زمینه ژنتیکی داشته باشد).اکثرِ کودکان مبتلا
در سنینِ بینِ 1 تا 4 سالگی تشخیص داده میشوند. ابتلا به این مشکل پس از 6
سالگی بسیار نادر است. در هر صورت هر زمان که این مشکل را تشخیص دادید،
سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا کودکتان را به متخصصِ چشمِ اطفال ارجاع دهد.
شاید لازم باشد که کودک به متخصص اعصاب نیز مراجعه کند تا دیگر احتمالات
کنار گذاشته شوند و مطمئن شوید که لوچیِ او ناشی از عواملِ دیگری نیست.
چگونه بینایی تحتِ تأثیر قرار میگیرد؟
هنگامی
که چشمی دچارِ انحراف میشود، چشمِ سالم یا چشمی که انحراف کمتری دارد،
غالب میشود. در نتیجه دیدِ سالم عادی میماند، زیرا ارتباط با مغز و
عملکردِ خود را به آن گونه که باید حفظ کرده است؛ اما چشمِ منحرف، مغلوب و
یا ضعیفتر به آن گونه که باید نمیتواند تمرکز کند و بنابراین ارتباطش با
مغز به درستی شکل نمیگیرد.
اگر این مشکل درمان نشده باقی بماند، مغز
تصویری که از چشم منحرف دارد را حذف و رد کرده و از آن چشم پوشی میکند که
این منجر به آمبیلیوپی (تنبلی چشم=چشم قادر به تمرکز بر روی جزئیات نیست) و
یا حتی از دست دادنِ دائمیِ دید میشود.همچنین انحرافِ طولانی مدتِ چشم
توانایی ادراکِ عمق و دیدِ سه بعدی را مخدوش کند.
نشانهها و علائم
اکثرِ
کودکانِ مبتلا به لوچی (استرابیسم) از مشکلاتِ چشمشان شکایت نمیکنند.
معمولاً یکی از افرادِ خانواده و یا معلم متوجه انحرافِ چشمِ کودک میشود.
برخی از بچهها ممکن است از دوبینی شکایت کنند، به این معنا که شیئی را دو
تا ببینند؛ در حالی که در واقع یکی وجود دارد و یا بگویند که به طورِ کلی
در دیدنِ اشیا مشکل دارند.در کودکانِ کوچکتر که هنوز قادر به بیانِ
مشکلاتِ بینایی خود نیستند، ممکن است مشاهده کنیم که چشمان شان گاهی چپ
میشود و یا سرِ خود را کج میکنند تا شیئی را واضحتر ببینند.اگر هر کدام
از علائمِ مذکور را مشاهده کردید کودک را نزدِ پزشک ببرید. او میتواند در
صورت نیاز کودک را به چشم پزشکِ اطفال ارجاع دهد.
درمان
درمانِ
استرابیسم، به علت زمینهای و شدت انحراف چشم بستگی دارد. این مشکل با عینک
و یا جراحیِ ماهیچه چشم درمان میشود. در مواردی استفاده از قطره چشم و یا
بستنِ یکی از چشمها نیز میتواند مفید باشد.
همچنین گاهی اوقات
دوربینی، نزدیک بینی (میوپی) و آستیگماتیسم (تاری دید) میتواند موجبِ لوچی
چشم در کودکان بسیار کم سن شود. این بچهها ممکن است از استفاده عینک سود
ببرند.به کودکی که تنبلی چشم و لوچی دارد ممکن است توصیه شود که چشمِ سالمِ
خود را ببندد. این کار موجب میشود که چشمِ لوچ و تنبل، مجبور شود بر اشیا
تمرکز کرده و عملِ دیدن را انجام دهد. در طولِ زمان این روشِ درمان
میتواند موجب شود که چشمِ ضعیف قویتر شود. گاهی اوقات این عملِ برقراری
تعادل میان قدرتِ عضله هایِ هر دو چشم لازم است.معمولاً لازم است که کودکان
به مدت چند ماه تا چند سال و در هر روز به مدتِ 2 تا 3 ساعت در ساعاتِ
بیداریِ خود، از این چشم بند استفاده کنند. در مواردِ شدیدتر شاید لازم
باشد که از چشم بند به مدت 6 ساعت و یا بیشتر در روز استفاده شود.مجبور
کردنِ نوزادان و یا نوپایانِ به استفاده از این چشم بند در ابتدا برای
والدین امری مشکل است اما پس از چند بار استفاده، در نهایت کودک به حضورِ
چشم بند عادت میکند و آن را به عنوانِ بخشی از زندگیِ روزمره خود
میپذیرد (درست مانندِ مسواک زدن).
با این وجود گاهی اوقات، علیرغمِ
تلاشِ بسیارِ والدین، کودک از پوشیدنِ چشم بند خودداری میکند. در این
موارد، به جایِ چشم بند، قطره آتروپین تجویز میشود. درست همانندِ چشم بند،
قطره آتروپین در چشمِ سالم و غیر منحرف ریخته شده و دیدِ آن را به طورِ
موقت تار و مخدوش میکند؛ همین امر موجب میشود که کودک مجبور شود از چشمِ
ضعیف و تنبل و یا منحرف کار بکشد و آن را تقویت کند.اگر عینک، قطره آتروپین
یا چشم بند مؤثر واقع نشدند، ممکن است جراحیِ ماهیچه چشم توصیه شود. این
جراحی شاملِ گشاد یا تنگ کردنِ ماهیچههایی میشود که باعثِ سرگردانی و
انحرافِ چشم میشوند.
هر چند که جراحی یک اقدامِ نسبتاً شدید است، اما
بیخطر و مؤثر بوده و معمولاً به نگه داشتنِ کودک در بیمارستان و بستریِ او
نیاز ندارد.
چشم انداز بیماری
اصلاح شدنِ لوچی تنها به شدتِ آن بستگی ندارد، بلکه به این مسأله که مشکل با چه سرعتی تشخیص داده شده و درمان شود نیز مربوط است.
در
8 سالگی رشدِ بیناییِ کودک کامل شده و ارتباطِ چشمهای او با مغز در
سالهای قبل از این سن به طورِ تدریجی شکل میگیرد. بنابراین در صورتِ
وجودِ مشکل در این روند، مداخله سریع (قبل از شکل گیری و تکمیل ارتباطات)،
امری ضروری است.
هر چقدر این بیماری زودتر تشخیص داده شده و درمان شود،
کودک شانسِ بیشتری برایِ داشتن چشمهایی صاف، بینایی خوب و ادراکِ درست از
عمق، خواهد داشت. با این وجود مطالعات نشان دادهاند که کودکانِ بزرگتر،
نوجوانان و حتی بزرگسالان نیز میتوانند تا حدی از درمان سود ببرند.منبع : لیست چشم پزشکان تهران
جنبه
اجتماعیِ لوچی یا استرابیسم نیز نباید نادیده انگاشته شود؛ صاف بودنِ
چشمها در سلامتِ تصویرِ ذهنی فرد از خودش، و داشتنِ روابطِ بین فردی خوب،
بسیار مؤثر است (چه این فرد کودک باشد و چه بزرگسال).
خوشبختانه وقتی
میتوان این بیماری را تشخیص داد و به طورِ مؤثر درمان کرد، با قدری توجه
میتوانید مانع از بروز مشکلات بینایی و حتی از دست دادنِ دید در کودکتان
شوید.
آب مروارید چیست؟
آب مراورید، توده ابری از لنز طبیعی چشم است که در پشت عنبیه و مردمک قرار میگیرد.
آب مروارید را می توان شایع ترین علت از دست دادن بینایی در افراد بالای 40 سال و به طور کلی عارضه
مصبب اصلی نابینایی در جهان به شمار آورد. وخامت این بیماری تا اینقدر پیش می رود که طبق گفته نهاد
پیشگیری از نابینایی ایاالت متحده )PBA ،)این بیماری از دیگر بیماری های شایع مانند گلوکوم، دژنراسیون
ماکوال و رتینوپاتی دیابتی، نرخ ابتالی باالتری را ثبت نموده است.
انواع آب مروارید
آب مروارید زیر کپسولی - در پشت لنز وجود دارد. افراد مبتلا به دیابت یا افرادی که دوزهای بالا از داروهای
استروئیدی مصرف می کنند، خطر ابتلا به آب مروارید زیر کپسولی در آن ها به مراتب بیشتر است.
آب مروارید هسته ای - این نوع از بیماری در عمق هسته و ناحیه مرکزی لنز شکل می گیرد. این عارضه معموال
در افراد سالخورده دیده می شود.
آب مروارید کورتیکال - این نوع که با شفافیت، سفیدی و جلوه کوفتگی که در محوطه لنز شروع می شود
مشخص می شده و پیشرفت آن را می توان به سمت مرکز لنز دید. این نوع آب مروارید در پوسته چشم که
هسته لنز را پوشش داده، صورت می گیرد.
علائم و نشانه های آب مروارید
شروع این بیماری با ایجاد نمای مات در دید شروع می شود گویی که مناظر اطراف خود را از داخل یک لیوان
شیشه ای نگاه می کنید. همچنین این بیماری فرد مبتال را نسب به نور بیشتر حساس کرده به طور ی که نور
خورشید و یا ماشین های اطراف در شب، برای وی جالء تر و اذیت کننده تر خواهند بود. رنگ بندی مناظر نیز
همانند قبل نخواهد بود. بر اساس نوع آب مراورید مبتال، نشانه ها و سرعت رشد این بیماری از یک دیگر
متفاوت است.منبع : متخصص چشم پزشکی
برای مثال در آب مروارید هسته ای ممکن است بهبود دید! در نماهای نزدیک و نزدیک بینی به طور موقت
داشته باشید. که متاسفانه این بهبود برای زمان کوتاهی بوده و عوارض منفی آن با توسعه کامل بیماری به
زودی نمایان می شود. از سوی دیگر نوع زیر کپسولی این بیماری بودن نشانه و ناراحتی تا زمان توسعه کامل
مخفی می ماند. به همین منظور بهتر است به طور مرتب زیر نظر متخصص چشم پزشک معاینه و بررسی
نمایید.