اجزا و عناصر دکوراسیون منزل 1

فضای نشیمن
تعریف نشیمن و عملکردهای آن در طراحی دکوراسیون منزل : فضای نشیمن از جمله فضاهایی ست که در آن طیف وسیعی از عملکردهای متعدد صورت می پذیرد، بنابراین می توان برای فضای نشیمن سه طبقه بندی عملکردی را قائل شد:
الف) فعالیت اصلی در فضای نشیمن: فضای نشیمن در اصل محل جمع شدن افراد خانواده و گفتگو است. بنابراین یک فضای نشیمن حداقل باید جایگاهی برای نشیمن و گردهمایی افراد خانواده را فراهم کند.
ب) فعالیت فرعی فضای نشیمن: در مرحله ی بعدی، فضای نشیمن می تواند امکان گوش دادن به موسیقی، دیدن تلویزیون و امکان مطالعه را فراهم کند.
پ) فعالیت تفریحی فضای نشیمن: این فضا می تواند محدوده های سرگرمی و یا حتا بازی را نیز در بر داشته باشد. به عنوان مثال فعالیت هایی چون استفاده از وسایل موسیقی، تجهیزات رایانه ای و یا بازی های بدون تحرک در فضای نشیمن می تواند اتفاق بیفتد.
ملاحظات طراحی دکوراسیون منزل در فضای نشیمن: در یک فضای نشیمن با طرح مناسب، مسیرهای رفت و آمد بهتر است با مراکز فعالیت تداخل نداشته باشند؛ علاوه بر این باید از ایجاد حرکت هایی که مسیر یکدیگر را قطع می کنند پرهیز شود.
الف) همواره باید به منظور سهولت دسترسی به تجهیزات چیده شده، امکان رفت و آمد مناسب و آسان بین آنها و امکان برقراری ارتباط مناسب بصری و شنوایی بین افراد، این تجهیزات در فاصله ی مناسبی از یکدیگر قرار بگیرند. برای ایجاد ارتباط مناسب بین افرادی که گرد هم می آیند، تجهیزات باید در فاصله ای بین 350 – 240 سانتیمتر از یکدیگر قرار بگیرند. اگر این فاصله زیاد شود، فضای فرعی بین آنها پیش می آید که در آن، امکان فعالیت های ناخواسته ی دیگر ( چون عبور و بازی کودکان ) میسر خواهد شد.
ب) در طراحی دکوراسیون داخلی منزل  فضا باید به نحوی باشد که امکان دسترسی مناسب به تجهیزات ثابت اتاق مانند درها، پنجره ها، پریزهای برق، سیستم های تهویه و ... فراهم باشد.
پ) ورودی ها و بازشوها در فضای نشیمن باید به صورتی تعبیه شوند که اندازه ی طول دیوار برای ایجاد مبلمان های متفاوت کافی باشد.
چیدمان دکوراسیون داخلی در فضای نشیمن: مسیرهای رفت و آمد چیدمان های مختلف را به وجود می آورند. در یک آرایش مناسب، حداقل اندازه ی بین وسایل و تجهیزات برای دسترسی و استفاده ی مناسب از آنها به شرح زیر است:
150 سانتیمتر برای صندلی هایی که روبروی هم قرار می گیرند.
60 سانتیمتر برای عبور یک فرد از بین وسایل.
75 سانتیمتر برای استفاده از صندلی پشت یک میز.
90 سانتیمتر برای جریان اصلی رفت و آمد و 60 سانتیمتر برای جریان محدود.
150 سانتیمتر بین وسایل سرگرمی خانواده و محل نشیمن.

دکوراسیون منزل به سبک پاییزی

معماری همیشه و همه جا تحت تاثیر فرهنگ، آداب و رسوم، روحیات و همسو با طبیعت و محیط زندگی بشر بوده است. به طوری که در نقاط مختلف دنیا می توان شاهد سبک های مختلف خانه سازی ، طراحی نما و طراحی دکوراسیون داخلی منزل  بود. در ایران نیز معماری بر اساس اصول فرهنگی و محیط طبیعی و با در نظر گرفتن تنوع آب و هوایی و فصول مختلف پایه گذاری شد.
ایرانیان باستان همواره ارتباط نزدیکی با طبیعت و محیط پیرامون خود داشتند و تغییرات فصول و طبیعت در محیط و سبک زندگی آنان کاملا قابل مشاهده بود. به شکلی که تغییر هر فصل، سبک زندگی ایرانیان، نوع خوراک، پوشاک و حتی نحوه چیدمان منزل را تحت تاثیر قرار می داد.
امروزه نحوه زندگی پیشینیان می تواند الهام بخش معماران و طراحان ما در زمینه های دکوراسیون داخلی و دکوراسیون منزل باشد به طوری که می توان با به کارگیری عناصر متنوع موجود در سبک زندگی قدیمیان، سبک جدیدی از طراحی دکوراسیون منزل را بنا کرد که در انطباق و همسویی کامل با طبیعت و فصلی باشد که در آن قرار داریم.
حال که از گرما و رخوت تابستانی فاصله گرفتیم و به روزهای خنک پاییزی نزدیک شدیم چه خوب است که گرما و صمیمیت را به خانه های خود بیاوریم و محیط خانه را به محیطی گرم و دوست داشتنی تبدیل کنیم تا پذیرای همه اعضای خانواده بعد از چند ساعت کار و تلاش در محیط سرد بیرون باشد.
آنچه در طراحی دکوراسیون منزل به سبک پاییزی بیش از همه اهمیت دارد استفاده از رنگ ها در طراحی است. رنگ هایی که در این فصل باید در طراحی دکوراسیون داخلی مورد توجه واستفاده قرار گیرد، رنگ های گرم مثل زرد، نارنجی، قرمز و قهوه ای است که وام گرفته از طبیعت پاییز است. استفاده از این رنگ ها در کنار رنگ های ملایمی مثل رنگ شیری در نمای داخلی منزل می تواند محیطی امن و آرام را به شما هدیه کند.
به کارگیری رنگ ها باید به گونه ای باشد که ترکیب مناسبی از رنگ های گرم، سرد و خنثی را در کنار هم ایجاد کند چراکه هدف از استفاده چنین رنگهایی در دکوراسیون داخلی پاییزی ایجاد محیطی است که در کنار سرمای بیرون، گرما و صمیمیت و نزدیکی را در محیط درون منزل فراهم کند و سرمای پاییزی را در کنار اعضای خانواده لذت بخش تر گرداند.

ترکیب عناصر سنتی و مدرن در بازسازی ساختمان

آن چه که در بازسازی ساختمان یک مغازه قدیمی مورد اهمیت قرار دارد، رسیدن به ترکیبی هوشمندانه و ظریف از عناصر و ابزار سنتی و مدرن  است . در ادامه قصد داریم به ارائه نکاتی کاربردی در زمینه چگونگی بازسازی هوشمندانه یک مغازه ساعت فروشی قدیمی بپردازیم.
*به گذشته نگاه کن ،به جلو حرکت کن: اهمیت توجه به گذشته از آن جهت است که نشانگر هویت و اساس کار ماست. ما در هر نقطه ای که باشیم باید به گذشته و تاریخچه اثر مورد نظر نگاه کنیم تا به درک درستی از نقطه آغاز و هدف آن دست پیدا کنیم. توجه به سیر تکاملی اثر- در این مورد خاص صنعت ساعت سازی- از آغاز تا امروز و تغییروتحولاتی  که در طول زمان داشته می تواند در تعیین جایگاه و هدفی که باید به آن برسیم به ما کمک کند.
میراث و سنت به واسطه هویتی که به کار می دهند موجب تمایز یک اثر از دیگری می شوند و کاری منحصربه فرد را شکل می دهند.اما نکته ای که باید در بازسازی ساختمان به آن توجه کرد این است که تلفیق عناصر سنتی و مدرن  در بازسازی و طراحی دکوراسیون داخلی منزل  باید به گونه ای باشد که در نهایت نتیجه به دست آمده در جهت رفع نیازها و متناسب با سلیقه انسان امروز باشد.
صنعت ساعت سازی پیشینه تاریخی دارد و از زمان های گذشته به ما رسیده است ولی مشتری در دنیای مدرن زندگی می کند و محیطی را برای خرید می پسندد که انعکاسی از دنیای امروز باشد. دکوراسیون مغازه باید به گونه ای باشد که روح زندگی در آن جریان داشته باشد و این حس به مشتری القا نشود که به  دنیای مردگان پا گذاشته است.
یکی از مهمترین تغییراتی که در بازسازی ساختمان یک مغازه قدیمی باید انجام شود به روز کردن سیستم نورپردازی آن است. به طوریکه سراسر سالن باید نورپردازی شود نه فقط قفسه ساعتها. این کار باعث می شود فضا روشن تر و رنگ محیط مناسب تر شود و وقتی ساعتی از قفسه خارج شود در نور محیط بدرخشد.
در طراحی قفسه ها آنچه باید در نظر گرفته شود این است که قفسه ها با حفظ جلوه آنتیک و قدیمی خود ویژگی های خاص و کاربردی امروزی را داشته باشند.
نحوه فضاسازی: وقتی شما از فضای کافی برخوردار هستید، فضاسازی مغازه باید به گونه ای باشد که ترکیبی از فضاهای کاربردی بدست دهد. بعضی افراد تنها برای تماشا وارد مغازه می شوند و قصد خرید ندارند یا ممکن است مشتری فرصت کافی نداشته باشد و بخواهد چند سوال کوتاه بپرسد. پس دکوراسیون مغازه نباید به گونه ای باشد که مشتری برای صحبت با شما ناگزیر به نشستن روی صندلی باشد. باید فضای کافی هم برای قدم زدن و هم برای نشستن دور یک میز و گپ زدن با مشتری یا نوشیدن یک فنجان قهوه وجود داشته باشد.
به یاد داشته باشید عاملی که در دنیای تجارت امروز باعث موفقیت شما می شود ایجاد دلیلی است قانع کننده که انسان امروز را برای ساعتی از دنیای جذاب اینترنت و تکنولوژی دور کند تا وارد مغازه و فروشگاه شما شود و لحظاتی خاص و به یاد ماندنی را تجربه کند.

معماری خانه های قدیمی ایرانی

از جمله خصوصیات خانه های قدیمی ایرانی به  ویژه بناهای اصفهان و یزد مساحت زیاد آنها است. سبک معماری آنها نیز به این صورت است که از دو قسمت اندرونی و بیرونی تشکیل شده. در تحلیل پلان این خانه ها بخش های زبر را میبینیم.
۱ سکو
۲ سردر ورودی
۳ در ورودی
۴ هشتی
۵ دالان
۶ ایوان ها
۷ حیاط و اتاقهای اطراف آن
۸حوض
۹ آشپزخانه
۱۰سرویس ها….
سکو:
محلی در دو سوی در ورودی ، برای استراحت در هنگام انتظار، برای ورود یا گفت و گو با همسایه ها
سر در ورودی :
 هلال تزئینی روی در و تنها قسمت خارج از خانه که اغلب کاشی کاری دارد و معمولاّ طوری ساخته می شد که در زمستانها مانع از ریزش برف و باران بود و در تابستانها نیز مانعی برای تابش مستقیم آفتاب به شمار می رفت. در بالای سردر آیاتی از قرآن کریم یا عبارات مذهبی نوشته می شد تا هنگام ورود و خروج از زیر آیات قرآنی یا روایات و عبارات دینی عبور کنند.
در ورودی :
در بیشتر خانه های سنتی ، درهای ورودی دو لنگه و چوبی هستند و هر لنگه کوبه ای نیز دارد . زن ها حلقه ای که صدای زیری داشت ، به صدا در می آوردند و مردها کوبه ی چکشی شکل را که صدای بمی داشت .
هشتی :
 بلافاصله پس از ورودی به فضای هشتی می رسیم. اغلب به شکل هشت ضلعی یا نیمه هشت ضلعی و یا بیشتر مواقع چهار گوش است. هشتی دارای سقفی کوتاه و یک منفذ کوچک نور در سقف گنبدی شکل آن است و عموماّ سکوهائی برای نشستن در آن طراحی شده است. هشتی برای انشعاب قسمت های مختلف خانه و گاه برای دسترسی به چند خانه نیز ساخته می شد. در خانه های بزرگ ، اندرونی و اقامتگاه های خدمتکاران نیز به هشتی راه داشتند و اغلب برای جدا سازی آقایان و خانم ها دو قسمتی ساخته می شد.
دالان (راهرو) :
دالان راهروی باریکی بود که با پیچ و خم وارد شونده را از هشتی به حیاط خانه هدایت می کرد. پیچ و خم دالان برای رعایت حریم خصوصی خانه بود تا عابر نتواند سریعاً فعالیت های جاری در حیاط را متوجه شود.
حیاط : حیاط در خانه های قدیمی مرکز و قلب ساختمان بود. ، حیاط مرکزی همراه با ایوان در هر سمت ، ویژگی بود که از گذشته های دور در معماری ایرانی حضور داشت ؛ البته این امکان وجود داشت که حیاط از نظر هندسی مرکز خانه نباشد اما از نظر زندگی و انجام فعالیت ها و ایجاد ارتباط بین قسمت های مختلف خانه، تعبیه دید و سایر مسائل مرکز خانه محسوب می شد. حیاط محلی برای برگزاری مراسم مختلف نظیر مراسم مذهبی ، عروسی و تجمع اقوام بود. معمولاً چهار گوش بود. ابعاد حیات را تعداد و عملکرد فضاهای اطراف آن تعیین می کنند. هر حیاط معمولاً یک حوض و چند باغچه دارد که بسته به شرایط مختلف محلی نظیر آب و هوا و عوامل فرهنگی اشکال متفاوتی می یابد. معماری  و سازمان دهی فضاهای محصور حیاط به گونه ای بود که با تغییرات فصلی و کارکردها ی مختلف اتاق های مجاور متناسب باشد.
حوض و باغچه :
در حیاط سازی خانه های قدیمی حوض و باغچه معتبرترین عناصر حیاط سازی به شمار می رفت.
تالار:
اصطلاحاً در معماری سنتی ایرانی این عنصر عموماً فضائی بود با تزئینات بسیار زیبا و پرکار که در کنار اتاق های ساده زندگی در خانه های سنتی کاملاً مشهود بود. تالار با گچبری، آئینه کاری، نقاشی روی گچ، مقرنس و با نقاشی روی چوب تزئین می شدند. جبهه رو به حیاط تالار با ارسی های ۵ دری یا ۷ دری به حیاط خانه مربوط می شدند. تالار برای پذیرایی از مهمانان محترم و مخصوص مورد استفاده قرار می گرفت.
نشیمن:
نشیمن،‌ اتاق هائی بود که از تالار اهمیت کمتری داشتند ولی از اتاق های ساده مهمتر بودند. نشیمن محل تجمع افراد خانواده ومهمانهای بسیار نزدیک به حساب می آمد این عناصر از نظر تزئینات دکوراسیون داخلی بسیار ساده بودند.
آشپزخانه:
و یا همان مطبخ ، معمولاً مربع یا مستطیل است . نزدیک آب انبار و چاه آب قرار دارد. در درون آشپزخانه ، محلی برای پخت و پز ، ذخیره ی چوب و تنور پخت نان و در درون دیوار آن تاقچه ای برای قرار دادن ابزار آشپزی و ظروف و اغذیه ها تعبیه می شد.
 آبریزگاه (توالت) و حمام:
 این فضا ها در سطح پایین تری قرار می گرفتند. نخست به دلیل سهولت در استفاده از آب و زهکشی آن ؛ دوم گرمای آن. حمام به دو بخش تقسیم می شد: یکی برای تعویض لباس (سر بینه) و دیگری برای شست وشو (گرم خانه).
جهت خانه ها :
جهت خانه تابع زاویه ی نور خورشید و قبله است . هر وجه خانه برای فصل خاصی از سال مناسب بود و عناصری مانند تالار ، بادگیر، پنج دری و سه دری و ارسی در شمار راه حل ها بودند. در اکثر قریب به اتفاق خانه های سنتی، محور اصلی بنا، محور شمالی جنوبی بودند و بهترین موقعیت را برای گرفتن نور خورشید داشتند تا در روزهای گرم تابستان از سایه و در زمستان از گرمای خورشید برخوردار باشد ؛ فضاهای اصلی زندگی نیز در دو سمت شمالی و جنوبی ساخته می شدند و فضاهائی که اهمیت کمتری داشتند،‌ به خصوص فضاهای خدماتی در دو سمت شرق و غرب ساخته می شدند
فضاهای اقلیمی در معماری ایرانی:
معماری ایرانی که ابتدا در محدوده ی فلات ایران و سپس در حوزه نفوذ فرهنگ ایرانی شکل گرفت، همچون همه ی معماری هایی که ریشه در فرهنگ بومی دارند، به اقلیم توجه داشته و تا پایان دوره ی قاجار آثار با ارزشی از خود به جا گذاشته است.بررسی نمونه های به جا مانده نشان می دهد رنگهای به کار رفته در تزیینات ساختمانها متأثر از ویژگی های اقلیم گرم و خشک بوده اند.مصالح ساختمانها، علاوه بر توانایی های سازه ای و توجه به مسائل اقتصادی و تأمین مصالح  از نقاط نزدیک، بهترین شکل بهره برداری از انرژی محیط را نشان می دهند.سازه های طاقی در این بناها نشان دهنده ی رابطه ی اقلیم و معماری هستند.حتی در نقوش تزیینی رد پای خورشید را به عنوان مهمترین عامل اقلیمی در نقوشی با نام شمسه و چرخ خورشید می توان دید.
این مقاله به بررسی فضاهایی می پردازد که به طور مشخص به دلیل ویژگی های اقلیمی شکل گرفته اند و اقلیم در آنها موضوع اصلی بوده است. نام اغلب این فضاها از همین ویژگی اقلیمی آنها گرفته شده است، مانند اتاق کرسی، زمستان نشین، سردابه و …
حیاط های مرکزی در این بررسی نیامده اند، گرچه این حیاط ها خود پاسخی اقلیمی به فضای باز خانه اند و ایجاد فضایی با درخت و حوض آب و در امان از بادهای گرم و تابش شدید آفتاب، بهترین دلیل شکل گیری حیاط در مرکز خانه بوده و در همه ی اقلیم های مشابه هم دیده می شود.
حیاط نارنجستان:
در کتاب فرهنگ مهرازی ایران، نارنجستان چنین تعریف شده است: میان سرایی که می توان آنرا سر پوشیده کرد و در باغچه ی آن در ختان نارنج و غیره پرورش داد.

حیاط نارنجستان حیاطی کوچک در مجموعه ی اندرونی بوده که علاوه بر تأمین نور فضاهای اطراف، امکان نگهداری گیاهانی را که نسبت به یخبندان شبهای زمستان مناطق کویری حساس هستند فراهم می کرده است. ابعاد کوچک آن و مجاورت با طاق ها و توده های ساختمانی که در طول روز با انرژی خورشید گرم می شدند موجب می شده که با تخلیه ی این انرژی در طول شب، دمای فضای محدود حیاط بالای صفر حفظ شود، و حتی در برخی موارد این حیاط ها سقفی با یک سوراخ بزرگ در مرکز دارند که در زمستانهای خیلی سرد امکان پوشاندن آن با پارچه و جود داشته است.
این حیاط ها به ندرت در محور های اصلی بنا و بیشتر در گوشه ها و فضاهایی که مشکل نور گیری داشتند ساخته می شدند. الگوی معمولی آنها مربع ۹ قسمتی است که در هر وجه آن یک فضای سه دری قرار می گرفته یا هشت ضلعی بوده اند. در برخی موارد با گوشه سازی، نوعی گنبد ناقص روی آنها ساخته می شده ، تزیینات این فضا که تحت تأثیر تزیینات اتاق ها و فضاهای جانبی هم بوده، به شکل گلویی آجرکاری یا آجر لعاب دار بوده است.
گودال باغچه:
گودال باغچه یا باغچال در وسط حیاط مرکزی ساخته می شده و یک طبقه در داخل زمین فرو می رفته است. نمونه های این فضا در اقلیم های بسیار خشک کویری از جمله در کاشان، نایین و یزد دیده می شود. گودال باغچه علاوه بر تأمین خاک مورد نیاز خشت های استفاده شده در بنا، امکان دسترسی به آب قناط را هم فراهم می کرده. این مساله، در شهر هایی مثل نایین که یک شبکه ی پیچیده ی قنات داخل شهر داشته اند بسیار مهم بوده است. بنابر این معمولاً در گودال باغچه آب روانی می بینیم که حوض میانی را پر می کرده و سر ریز آن به خانه های دیگر می رفته است. در حاشیه ی این حیاط اغلب رواق و گاه چند اتاق به شکلی نیمه باز ساخته می شده و کاشت درخت انار، پسته و انجیر در این گودال باغچه ها مرسوم بوده است. با توجه به کوچکتر و پایین تر بودن این حیاط ها و استفاده از رطوبت و خنکی زمین، علاوه بر رطوبت گیاهان و خنکی آب، در واقع فضایی به مراتب اقلیمی تر از حیاط شکل می گرفته است.گودال باغچه ی خانه ی پیر نیا در نایین و مسجد مدرسه ی آقا بزرگ در کاشان نمونه های خوبی از این فضاها هستند.معماری خانه طباطبایی ها به شیوه گودال باغچه متقارن و درون گرا است، در کویر خانه ها را گود می ساختند تا بنا عایق حرارت و صدا بوده ودسترسی به آب قنات هم راحت تر و در مقابل زلزله مقاوت تر باشد.
بام:
بام در معماری ایران به جرأت بخشی از فضای زندگی است و علاوه بر وجود حجم های پیچیده و زیبا، به عنوان حیاط هم مورد استفاده قرار می گرفته است. در شهرهایی چون نایین در برخی از بناها با دیوار های صندوقه چینی شده، اطراف بام را تا حدود یک متر و نیم بالا آورده و نوعی حیاط در بام بوجود می آوردند که در شب های تابستان برای خواب استفاده می شده است. همچنین این دیوارها با سایه اندازی بر بخشی از بام در ساعات مختلف روز نقش اقلیمی ثانویه ای نیز داشته اند. چنین فضاهایی در مساجد نیز مورد استفاده بوده است. در مسجد سپهسالار در بالای بام وضو خانه ای که چهل شیر نام دارد، این فضا به همین شکل وجود دارد. نمونه ی دیگر خانه ی عباسیان کاشان با چنین حیاطی در بام است که در آن معماران با قاب بندی های ظریف از مشبک آجری، امکان تهویه را نیز فراهم آورده اند.
سرابستان:
باغ کوچکی بوده که کنار خانه ساخته می شده و تأثیر اقلیمی زیادی بر خانه داشته است. نمونه ی بسیار خوب آن در کنار خانه ی پیر نیا در نایین در قسمت جنوبی حیاط وجود دارد، در واقع متمو لین با ساختن چنین فضایی نوعی ییلاق در کنار خانه ی خود بوجود می آورده اند.
زمستان نشین:
اگرچه زمستان نشین پیش از آنکه نام فضای معینی باشد، به همه ی فضاهایی که در وجه شمالی حیاط ساخته می شوند تا از آفتاب زمستان که با زاویه ای مایل به درون اتاقها می تابد استفاده کنند، گفته می شود اما مجموعه ی معینی از فضاها با رابطه ای خاص،‌ فضای زمستان نشین را تشکیل می دهند که عبارتند از سه دری،‌ پنج دری و شکم دریده، که روی محور اصلی قرار می گرفته اند و دو فضای ارتباطی که می توانند راهرو یا تختگاه باشند و گوشواره هایی که از سه دری، اتاق ارسی یا تهرانی و اتاق دو دری تشکیل شده اند و گوشه های این بخش را تشکیل می دهند.فضای اصلی زمستان نشین روی محور اصلی قرار گرفته و برای ورود بیشتر نور خورشید اغلب پنجره های آنرا از ارسی های بزرگ می ساخته اند. داخل فضاهای مرکزی با توجه به بسته بودن فضا، تزیینات پیچیده ای چون قطارهای مقرنس و آیینه کاری های بسیار پیچیده دیده می شود.
تابستان نشین:
تابستان نشین نیز موقعیتی مانند زمستان نشین دارد با این تفاوت که در وجه جنوبی حیاط قرار گرفته است تا در تابستان از تابش مستقیم آفتاب در امان بماند و روی محور اصلی آن معمولاً فضای نیمه باز با تالار قرار می گیرد.
این تالارها و ایوان ها جز در مواقع بسیار سرد سال مهمترین فضایی زندگی در خانه بوده اند، و اگرچه همیشه تزیینات داشته اند، اما با توجه به باز بودن و نفوذ گرد و خاک، از تزیینات بسیار پیچیده در آنها پرهیز و به نقوش ساده ی گچی در ترکیب با آجر یا سیم گل قناعت می شده است.حسینیه ی خانه ی بروجردی ها که فضای بسیار پیچیده با تزیینات ترکیبی کم نظیری در تابستان نشین آن دیده می شود، از نمونه های استثنایی این مجموعه فضا است. در شهرهای سرد سیری چون تبریز، زنجان، اردبیل، عملاً وجه تابستان نشین از بنا حذف شده و فضای نیمه باز ایوان را هم ندارند.
بهار خواب:
این فضا همان مهتابی است و در مناطقی از خراسان تخ بوم (تخت بوم) نیز نامیده می شود. این فضای بدون سقف در مجاورت حیاط و در طبقات بالاتر از اول ساخته می شود و شب های تابستان در آن می خوابند و بسته به محل استقرار آن، در ساعاتی که دیوارهای اطراف بر آن سایه ی مناسب می اندازد از آن استفاده می شود. در بهار و پاییز در تمام ساعات روز و در تابستان شب ها قابل استفاده بوده است.این فضا در دوره ی قاجار به مسجد مدرسه ها نیز راه یافت و نمونه های زیبایی از آن را در مسجد سید اصفهان، مسجد سلطانی سمنان و مسجد سپهسالار تهران می توان دید و در مناطق گرم و مرطوب چون دزفول و شوشتر جزء جدایی ناپذیر خانه های مسکونی است. تزیینات رایج این فضا از جنس تزیینات نمای رو به حیاط است.
اتاق کرسی:
این اتاق در مجموعه ی زمستان نشین و اغلب در گوشه های این بخش که در و پنجره ی کمتری به حیاط دارند، ساخته می شده تا در زمستان با بستن در و پنجره ها بتوان آنرا گرم کرد. در وسط اتاق، چال کرسی قرار داشته و ابعاد اتاق تابع ابعاد کرسی بوده، چون دیواره های آن برای تکیه دادن مورد استفاده قرار می گرفته اند. این فضا در همه خانه های اقلیم سرد و کوهستانی وجود دارد. این اتاق در مناطق پر شیب در پشت اتاق ها و داخل کوه کنده می شده و فاقد پنجره بوده است. این بخش در خانه هایی که حیاط بیرونی داشتند، گاه روی محور اصلی که شکم دریده یا چلیپا بوده نیز قرار می گرفته است. در خانه ی حیدرزاده تبریز اتاق کرسی الگوی شکم دریده دارد. که با توجه به استفاده ی این اتاق در شب و در بخش های خصوصی خانه تزیینات مفصلی ندارد. در خانه ی پیرنیا در نایین این اتاق با استقرار در محور اصلی، تزییناتی بسیار ظریف با لایه کاری گچی دارد.
پایاب:
محل دسترسی به آب قنات در حیاط خانه ها و مساجد است و نمونه های عمومی آن نیز در شهرهایی همچون نایین به چشم می خورد. الگوی معمول آن هشتی است که با اتاق ترکی یا کلمبه پوشانده و در مسیر قنات در مرکز آن یک حوض ساخته می شود. نکته اقلیمی، هوای بسیار خنک آن در تابستان است که علاوه بر استفاده به عنوان یخچال برای نگهداری مواد غذایی، در مواردی برای خواب نیم روزی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است.احتمالاً می توان بین پایاب و پادیا رابطه ای برقرار کرد، فضایی که به گفته ی استاد پیرنیا با مهاجرت به اروپا پاسیو  را بوجود آورده است. نمونه های عالی پایاب در مسجد جامع نایین، مسجد جامع نطنز، مسجد جامع یزد و خانه های تاریخی یزد از جمله خانه ای که امروز به هتل کهن کاشانه تبدیل شده دیده می شود.
حوض خانه و سرداب:
اگرچه گاه به تالار اصلی تابستان نشین نیز گفته می شود، اما به طور مشخص زیرزمینی است که در زیر تابستان نشین ساخته شده و مانند ایوان، فضایی نیمه باز است و اغلب یک حوض نیز دارد. در خانه عباسیان کاشان، نمونه های عالی حوض خانه و سرداب وجود دارد. در کاشان فضاهای بسیار متنوعی با عنوان حوض خانه در طبقه همکف یا زیر زمین یا در گوشه ها به چشم می خورد. در این شهر به زیرزمین های گود که در زیر هریک از وجوه ساختمان مخصوصاً تابستان نشین ساخته می شود و اغلب الگوی شکم دریده دارند، سرداب می گویند. در شهرهایی چون تبریز که فاقد تابستان نشین هستند، حوض خانه در زیر فضای اصلی زمستان نشین با در و پنجره ساخته می شود.در کاشان فضاهای حوض خانه وسرداب معمولاً تزیینات یزدی بندی و با مصالح گچ یا سیمبل دارند. در مقابل در تبریز تزیینات آجری مخصوصاً با آجرهای رنگی و استفاده از کاربندیهای پیچیده در مرکز فضا بسیار رایج است. مهمترین الگوی مورد استفاده در حوض خانه ها، شکم دریده است. معمولاً امتداد بادگیرها به این فضا می رسد و عبور باد از روی آب حوض، هوایی لطیف در این فضا بوجود می آورد.
شوادان:
این فضا که شبادان، شبابیک، خشیان و باد کش نیز نامیده می شود به طور مشخص در شهرهای دزفول و شوشتر دیده می شود. و زیر زمینی با عمق بسیار زیاد است. با توجه به ویژگی خاک این دو شهر، در واقع در دل زمین حفر می شود و معمولاً فاقد مصالح بنایی است و حداکثر در مواردی بخش هایی از دیواره ی آنرا با گچ می پوشانند. سقف آن گنبدی و فاقد سازه است. در بالاترین قسمت سقف، سوراخی وجود دارد که معمولاً به کف حیاط می رسد.
این فضا که گاه ۶ تا ۷ متر در زیر زمین پایین می رود به زیر حریم مالکیتی خانه ی مجاور نیز نوفذ میکند.شوادان ها علاوه بر مکش سوراخ بالا که موجب جریان هوا می شود، از پدیده ی نفوذ تأخیری فصول در زمین استفاده می کنند. در چنان عمقی معمولاً با دمای یک یا حتی دو فصل قبل روبرو هستیم.شوادان ها عملاً تزییناتی ندارند و اغلب الگوی فضای مشخصی در آنها دیده نمی شود، اما در نمونه های عالی الگوی شکم دریده یا چلیپا دارند.
شبستان:
این فضا در مساجد به عنوان نماز خانه در دو طرف گنبد خانه یا اطراف ایوان ها شکل می گیرد و معمولاً در زمستان بیشتر استفاده می شود. به زیر زمین خانه های شوشتر و دزفول هم شبستان گفته می شود که معمولاً حدود ۵/۱ تا ۲ متر در زمین فرو رفته و پنجره هایی به حیاط دارند و حد فاصل شوادان و طبقه ی اول اند. از این فضا در ساعاتی از روز در تابستان و در بهار و پاییز و در مواردی به عنوان انبار نیز استفاده می شود. سازه و تزیینات آن آجری و پلان آن امتداد پلان طبقه ی اول است. در کاخ های قدیمی به حرمسرا نیز گفته می شود، در این صورت تزیینات پیچیده تری داشته اند.
شناشیل:
این فضا که مختص مناطق جنوبی ایران بخصوص بوشهر است، نوعی بالکن به سمت بیرون خانه و روی معبر عمومی است. که با چوب ساخته شوده و پیرامون آن با نرده های مشبک پوشیده می شود.تا هوا به راحتی در آن جریان یابد. در برخی از موارد سقف ندارند. نمونه هایی از این فضا در برخی از خانه های شیراز نیز دیده شده است.
آب سرا:
به ساختمانهای ییلاقی گفته می شود که در میان استخر یا دریاچه و برای استفاده از رطوبت و چشم انداز آب ساخته می شوند. نمونه های عالی آن شاه گلی در تبریز و چشمه علی دامغان هستند.
کنده:
فضایی است که دردل زمین کنده شود. نمونه های عالی آن روستای کندوان در اسکو و میمند اند، ولی در بسیاری از خانه های کوهستان، قسمت های پشتی فضا را به شکل پستو در دل زمین می کنند که کیفیت اقلیمی بسیار مناسبی در زمستان وتابستان بوجود می آورد و گاهی به عنوان اتاق کرسی نیز استفاده می شود.
اتاق بادگیر:
در تابستان نشین خانه های حاشیه کویر یا حاشیه دریای جنوب، علاوه بر تالار اصلی، در برخی موارد گوشواره ها نیز از جریان هوای بادگیر استفاده می کرده اند. اتاق بادگیر به هر فضایی در طبقه اول تابستان نشین که از هوای بادگیر استفاده کند گفته می شود. تزیینات دکوراسیون داخلی این فضا همچون تزیینات ایوان است.

آشنایی با رنگ های سیاه و سفید در دکوراسیون

رنگهای سیاه و سفید:
نظریه های زیادی در خصوص اینکه رنگهای سیاه و سفید رنگهای واقعی هستند یا نه مطرح شده است.وقتی تمام طول موج های طیف نور  به سطح یک شیء جذب میشود ،آن شیء سیاه به نظر میرسد و وقتی تمام این طول موج ها از سطح شیء بازتاب می شود ،جسم سفید دیده می شود.همنشینی این دو رنگ مکمل بسیار جذاب است ،به این دلیل باعث بی نهایت شارپ شدن و نمایان گشتن یکدیگر می شوند.این دو رنگ در کنار رنگهای دیگر  ایجاد تعادل می کنند ،یعنی  نه بر رنگ همنشین خود بیش از حد تأکید و نه آن را در سایه خود پنهان میکنند.در واقع جلوه خاصی به سایر رنگها میدهند.اگر مشکی را به قرمز اضافه کنید،نتیجه آن قهوه ایی تیره می شود.در حالی که سفید میتواند قرمز را به رنگمایه های ملایم تری تا صورتی های خیلی روش بکشاند.سفید را می توان برای اصلاح یک رنگ خیلی تند نیز به کار برد.اگر سری رنگهای پیکو را دیده باشید انتخاب رنگ بین رنگهای یک تنالیته کا ر مشکلی است چون رنگها بسیار نزدیک به هم هستند.تنالیته یک رنگ یعنی مجموعه رنگهایی که بین تیره ترین حالت تا روشن ترین حالت یک رنگ قرار میگیرند.پیشنهاد میشود اگر از این سری رنگها برای دکوراسیون داخلی منزلتان استفاده می کنید.حتما کمی از آن را روی سطح مورد نظر تست نمائید.اغلب این رنگها پس از خشک شدن یک درجه تیره تر از آنچه در کالیته رنگ دیده اید می شوند.
رنگ مشکی نیز برای ایجاد تمایزو فاصله گذاری بسیار کارساز است.اگر روی قاب عکس و یا اطراف تصاویر،روی خطوط، روی کوسن ها  و پای دیوارها به کار رود،جلوه ی زیبا و شیکی خواهد داشت.این رنگ را که با سفید در مقابلش در دکوراسیون داخلی اتاق های شاهانه ی قرن هجدهم به کار می رفته می توان در اندازه های کوچک روی اشیاء و جزئیات معماری در دکوراسیون های داخلی  امروزی به کار برد.سبک گوتیک در دکوراسیون داخلی پیرو استفاده از این دو رنگ وتنالیته رنگهای آنها در سازه های معماری و دکوراسیون داخلی و حتی اجسام و اشیاءاست.
سیاه و سفید،ابزار مناسبی برای ستایش اهمیت سایه در رنگها هستند.وقتی می بینیم که چگونه رنگی مثل آبی نیلی تیره به آبی آسمانی روشن می رسد،می توانیم تفاوت در اشباع رنگ از یک سوی طیف تا سوی دیگر آن را بررسی کنیم .همانطور که تیره گی رنگ را در نظر میگیریم،سایه های موجود را هم باید مورد توجه قرار دهیم.
برای مثال برای داشتن یک سری کوسن های شیک  در بین رنگهای سفید و مشکی می توان از انواع خاکستری ،ذغالی،استخوانی،کرم،بژ.شیری نیز استفاده نمود.
رنگ و بافت:
جنس و بافت دو عامل مهم است که باعث زنده شدن رنگها میشود و به آنها هویت جدیدی میبخشند.سفید کاغذ از سفید کتان و از سفید چوب مجزا است.مشکی چرم از مشکی جیر و از مشکی گرانیت متفاوت است و این در همه رنگها با بافتهای مختلف صدق می کند.چرا که اساساً تأثیرات متفاوتی از خود بر جا می گذارند.استفاده صحیح از رنگ و بافت می تواند در دکوراسیون داخلی شما غوغایی کند.شاید پارچه ایی برای پرده اتاق با بافت کتان اگر خاکستری باشد کسل کننده باشد اما اگر همین بافت شیری باشد.تصویری بی نظیری از خود در کنار حریر سفید می سازد.آنچه در اینجا به صورت نکته  باید آموخت اینکه این رنگ است که به بافت عمق میدهد و این بافت است که به رنگ اصالت می بخشد.

رنگ و نور:
نورچه نور طبیعی خورشید باشد چه نور مصنوعی لامپها اگر خوب و کافی باشد یکی از بهترین عناصر برای مانور دادن در طراحی دکوراسیون داخلی است.نور رنگ را زنده و آن را نمایان میکند.نور ما را به درک درستی از رنگ ها می رساند.
بافت در نور تشخیص داده میشود.نور باید کافی باشد .اگر زیاد باشد رنگ را می سوزاند و بافت را محو میکند.اگر کم باشد رنگ راکدر و بافت غیر قابل تشخیص می کند.دو عنصر نور و رنگ در کنارهم ،بسته به اینکه رنگ  روشن یا تیره، شارپ یا کدر را با چه شدت نوری ترکیب کنیم میتوان فضایی را کوچک و بزرگ کرد یا حتی با همین دو عنصر تا حدودی کاربری فضا را تعریف کرد.
در طراحی دکوراسیون داخلی در مبحث  نورهای مصنوعی  استفاده از نورهای رنگی نیز خود جای بحث دارد و اینها نیز خود از بازی رنگ و نور حاصل میشود.

رنگ در دکوراسیون داخلی

"عشق و شوق درونمایه هنر است و هنر یعنی خلق آنچه در ذهن می گذرد و رنگ تجلی بخش بر این خلقت است."
این جمله بر اهمیت رنگ در طراحی ها و دکوراسیون داخلی تأکید دارد.همانطور که قبلاً به آن اشاره شد هر فضایی که طراحی میشود برای فعالیت های انسانی برنامه ریزی می گردد.بنابراین توجه به حالات و روحیات و روش های زندگی افراد در ارتباط با آن فضا بسیار حائز اهمیت است ،و در اینجا رنگ ها نیز به علت تاثیر بالایی که بر روان انسان دارند به طور دقیق تری باید مورد بررسی قرار گیرند تا بهترین نتیجه را در راستای استفاده کاربر از فضا داشته باشند.
ما با رنگ به فضایی شادی و نشاط میبخشیم، فضایی را به آرامش میکشیم و یا حتی با رنگ کاربری یک فضا را نشان میدهیم.رنگها باعث ایجاد ذهنیت از فضا ها در ما میشوند.برای مثال هر زمان از اتاق مدیریت صحبت میشود تنالیته ایی از رنگ گرم قهوایی به ذهن می رسد،در مورد بیمارستان سفید و آبی آسمانی و یا در مورد اتاق خواب رنگهای تیره و روشن از آبی یا بنفش را میبینیم و.... اینها همان تأثیر عمیق و ناخداگاه رنگ بر ذهن انسان است.
شناخت اثری که هر رنگ بر روی ذهن دارد ما را یاری میکند تا بهترین حالت روحی را از فضا بر روی کاربر بگذاریم.من همیشه بر این تأکید دارم یک طراح خوب اول باید یک روانشناس خوب باشد. بدین منظور بعد از اینکه با کاربر فضا پیرامون طرح و خواسته های مورد نظرش گفتگو کردید،لازم است  چالش هایی را در ذهن او ایجاد نمایید که باعث میشود کمی بیشتر در مورد حالات و روحیات  و عادات خود و سایر کاربران فضا صحبت کند.این روند باید بسیار آرام و صمیمانه و با ظرافت پیش رود و سپس با هوشمندی بر اساس داده های ارائه شده چارتی آماده نمایید از آنچه نیاز های اصلی  کاربر است تا خواسته هایش و  آنچه شما در کنکاش ذهنی وی برایش در نظر گرفته اید  تحقق یابد .چه طراحی فرم خاصی باشد چه استفاده از رنگ و هارمونی ویژه ایی.
در هر صورت شما در این مرحله روانشناس خواهید بود.مثال کوچکی از یک پروژه مسکونی شاید باعث هر چه بیشتر  روشن شدن این مطلب گردد.فرض نمایید منزل مسکونی مربوط به یک استاد دانشگاه است که 2 فرزند نوجوان دارد و همسر ایشان نیز شاغل هستند. این خانواده تایم بیشتری از روز را خارج از منزل هستند و کاملا خسته باز میگردند.در مصاحبه با آنها متوجه خواهیم شد دختر 12 ساله شان نوازنده ویلون است و پسر 16 ساله شان علاقه زیادی به فوتبال دارد.خانم و آقای x بسیار اهل مطالعه هستند و کتابهای زیادی دارند و...این موضوعات در بحث های دوستانه نمایان میشود و در غیر اینصورت کاربر تنها در مورد آنچه از فرم  و ظاهرفضا نیاز دارد صحبت می کند.
و حالا آنالیز: این خانه نیاز به فضا های  آرام بخشی دارد به ویژه در بخش های مانند نشینمن ،آشپزخانه و اتاق خواب والدین .فضاهایی با نور و رنگ مناسب .فضای نشینمن را میتوان با زمینه ایی از کرم های تیره و روشن و سبزهای زیبا و کمی بژ مناسب حال استراحت های خانوادگی و گاهی مطالعه طراحی کرد.اتاق خواب را سفید کنید و در گوشه کنار آن از انواع آبی استفاده نمایید.سفید خستگی را به در میکند و آبی ایجاد آرامش میکند.و اما آشپزخانه را کمی انرژی بخش تر طراحی و رنگ آمیزی کنید که بازسازنده انرژی از دست رفته در طول روز است و جان دوباره ایی برای تهیه و صرف غذای خانوادگی می دهد.میتوان زمینه ای از طوسی با بخش هایی از رنگ گرمی چون نارنجی باشد.قرمز را در این آشپزخانه فراموش کنید با این که اشتها آور است ولی چون بیشترین استفاده از فضای آشپزخانه در شب و زمان خستگی  از کار روزانه است بیشتر باعث عصبی شدن و نیاز زودتر به ترک فضا را ایجاد می کند.
همه این ها در بستر نوری مناسب تأثیر واقعی خود را میگذارد.این نور است که رنگها را نمایان می کند .اکنون سری به اتاق دختر 12 ساله بزنیم.دختری در سن نوجوانی با روحیه ای لطیف که نیازمند خلاقیت است .رنگ یاسی و هارمونی از رنگ بنفش  ذهن او را یاری خواهد کرد.در کنار آن  رنگ سرخابی نشاط و سرزندگی نوجوانی را حفظ خواهد نمود.
در اتاق پسر16 ساله که روحیه ورزشی دارد و به طبع با نشاط و سرزنده است.بهترین گزینه برای طراحی دکوراسیون اتاقش زمینه ایی از لیمویی با تزئینات سبز روشن است که هم هیجانات بیش از حد این دوران  کنترل خواهد کرد هم همیشه او را شاداب نگه خواهد داشت.
با این مثال تا حدودی متوجه ارتباط  بین علم  روانشناسی و استفاده از رنگ در دکوراسیون داخلی شده اید.این کنکاش ها برای زمانی که خودتان نیز کاربر فضا هستید کاربرد دارد.نیاز ها و دغدغه های خود و سایر کاربران مرتبط با فضا را بررسی کنید  تا بهترین نتیجه را اجرا نمایید.جدول نیز به شما در این زمینه کمک خواهد کرد.
زرد: نشاط آور- گرما بخش- اشتها آور- ضد افسرگی
قرمز: هیجان آور- تحریک کنده عصبی و حسی- نشاط آور
آبی : آرامش بخش- یاد آور طبیعت-ایجاد حالات روحانی- بسیار مورد علاقه کودکان
سبز: تا حد زیادی آرامش بخش- یادآور طبیعت- ایجاد حس سلامتی و نشاط- ضد افسردگی
بنفش : کم کننده اشتها- خلاق کننده ذهن- وادار کننده به تفکر و تمرکز
نارنجی: نشاط آور- اشتها آور- ایجاد  کننده حس امید و سرزندگی
قهو هایی : ایجاد حس استواری و صلابت- یادآور طبیت- ایجاد کننده اعتماد به نفس
سفید :رفع کننده خستگی- ایجاد حس سلامت- برقرار کننده تعادل
مشکی : تکمیل کننده.برقرارکننده تعادل.ایجاد اعتماد به نفس.پوشاننده نواقص.رنگ اطمینان