درس پنجم _ طراحی "لیت"

مشاهده دقیق سایه و نور و تعیین مرز بندی بین نقاط تیره و روشن، نقطه آغاز تفاوت دیدگاه یک طراح و یک فرد عادی است. این مطالب برگرفته از منبع تابلو نقاشی آبرنگ است  . شما حتی در ساعات مختلف و در حین انجام کارهای روزمره نیز باید به بررسی وضعیت نور و سایه در اشیای اطراف خود بپردازید و از این راه حافظه و دیدگاه خود را وسعت ببخشید.
 استفاده از مداد برای سایه روشن
برای ایجاد سایه روشن بایستی حتماً تسلط و مهارت لازم را برای کنترل وسیله طراحی داشته باشید. وسیله کار شما هر چه باشد با کمی تمرین اولیه می توانید شناخت لازم جهت شروع کار را به دست آورید. یکی از شیوه های تسلط بر مداد برای سایه روشن استفاده از کادر یا محدوده است. تعدادی کادر در اندازه های مختلف بکشید (اندازه ها از 4 سانتی متر بیشتر نباشد) با پهنای نوک مداد، سطح یکی از کادرها را به طور یکدست و کامل رنگ آمیزی کنید و دقت کنید که هیچ فاصله یا خلل و فرجی در سطح آن به وجود نیاید. در کادر دیگر، (مشابه تصویر (3 ـ 5) فشار دستتان بر مداد را بسیار کم و حساس کرده و خاکستری ملایم و کم رنگی به وجود آورید. هر قدر به طرف پایین کار می آیید بر فشار مداد بیفزایید اما سطح خاکستری همچنان منظم باشد. در کادر دیگر مشابه همین تمرین را انجام دهید. با این تفاوت که خاکستری روشن را از گوشه بالای سمت چپ شروع کنید، حرکت دستتان مورب باشد و باز هم تأکید می کنیم که هیچ فاصله و بی نظمی در تکرار و ترسیم نباشد. پهنای نوک مداد در این مورد به شما بیشتر کمک می کند. حرکت دستتان در کادر سوم حالتی منحنی خواهد داشت. همین حرکت را به طور وارونه در کادر بعد تکرار کنید و همچنان سعی کنید که تیرگی و روشنی متغیری در سطح کار حاکم باشد. در پنجمین کادر، حالتی گرد و مدور در حرکت مداد ایجاد نمایید. حرکت دستتان در این مرحله فرمی شبیه خطهای فرفری بسیار بسته و در هم ترسیم می کند. خطوط در اینجا نه در کنار هم ،بلکه بر روی هم تکرار می شوند بدون اینکه هیچ قسمتی سفید یا خالی به نظر برسد. چنانچه این تمرین با دقت و حوصله انجام گیرد، سایه بسیار لطیف و حساسی به وجود می آید که در بسیاری از موارد کاربرد و استفاده دارد. فشار نوک مداد بر سطح کاغذ بسیار نرم و آرام است. به عنوان تمرین هم از نوک مداد و هم از پهنای آن استفاده نمایید. مدلی ساده بارنگ روشن و سطوح صاف و یک دست انتخاب کنید. (مثل تخم مرغ، سیب، توپ سفید و...) مدل را برسطح سفید در حالتی قرار دهید که نور و سایه هر دو بر روی آن قابل مشاهده باشد. ابتدا طرح را کم رنگ بر روی کاغذ بکشید. بهتر است اندازه طرح، کمی کوچکتر از سوژه اصلی باشد. سپس با سایش مداد بر روی کاغذ سطح خاکستری یک دست و کم رنگی به وجود آورید. این سطح خاکستری به تدریج باید در قسمت های روشنتر محو شود. با مشاهده دقیق مدل، دوباره سطح خاکستری تیره تری را در قسمت هایی که سایه هایی نسبتاً تیره دارند ایجاد نمایید. باز هم با کم کردن تدریجی اثر مداد، خاکستری این مرحله را در خاکستری مرحله قبل حل کنید. از آنجا که در ابتدا گفتیم سوژه ای با رنگ روشن انتخاب کنید، ممکن است کار شما در این مرحله به پایان برسد. در غیر این صورت خاکستری های تیره تر را مرحله به مرحله به طرح اضافه کنید تا تصویر تکمیل شود.
نکات مهم: - از تیره کردن بیش از حد تصویر، به خصوص در مراحل اولیه کار، خودداری کنید.
- هیچ گاه از درجه "سیاه مطلق" مداد طراحی استفاده نکنید. رنگ سیاه طرح را از بین می برد. به هنگام سایه زدن، از گوشه بالای سمت چپ تصویر آغاز کرده و به تدریج در گوشه پایین سمت راست، طرح را به پایان برسانید. برای جلوگیری از لکه های کثیف، سائیدگی و محو شدن اثر مداد، همیشه تکه ای کاغذ سفید زیر دست خود بگذارید. مراقب آن باشید که بین درجات خاکستری "مرز مشخص و بریدگی" به وجود نیاید و خاکستریها به تدریج در هم حل شوند.
 سایه روشن، جنسیت یا بافت اشیاء
جنس یا بافت اشیای متفاوت، گاهی باعث تفاوت فراوانی در نحوه ترسیم سایه روشن می شود. مثلاً وقتی می خواهید جنسیت فلز را در کنار تکه ای آجر یا چوب نشان دهید، باید مراقب باشید که هیچ کدام شبیه یکدیگر نشوند. جنسیت فلز، انعکاسهای فراوانی از نور، سایه و رنگ اشیای اطراف را به خود می گیرد و در نتیجه دارای تنوع خاکستری فراوانی می شود و رنگ و نور با شدت و تضاد در آن مشاهده می گردد. اما اشیایی که فرضاً از چوب ساخته شده اند، از اشیای اطراف خود تأثیر چندانی نمی گیرند و نور و سایه خفه ای بر آنها حاکم می شود. توجه کنید:
وقتی سوژه شما جنسیت شیشه ای یا فلزی دارد، باید انعکاسهای براق آن را هم در نظر داشته باشید. در این مواقع از دو شیوه می توانید استفاده کنید. یکی آنکه ابتدا قسمتهای براق و بسیار روشن را در نظر داشته و جای آن را خالی بگذارید و سایه های اطراف آن نقاط را با خاکستریهای بسیار روشن و ملایم بپوشانید. روش دوم آن که سراسر طرح را همان گونه که هست سایه بزنید. سپس با گوشه تمییز پاک کن، نقاطی را که لازم است پاک کرده و بدین وسیله نور و برقهای مورد نظر را در طرح به وجود آورید. در این روش باید مراقب باشید که: پاک کن لکه های کثیف و تیره در قسمتهای دیگر به وجود نیاورد. در ایجاد نور به وسیله پاک کن زیاده روی نشود. جهت و مسیر حرکت نور در همان جهتی باشد که در مدل مشاهده می کنید (افقی، عمودی، منحنی). چنانچه قصد ایجاد نورهای متعدد در مدل را دارید (مثل انعکاس نور و برق در ظرفی شیشه ای) به ضربه های پاک کن و اندازه و حرکت هر تکه نور تنوع دهید تا یک نواخت نشوند. پس از اتمام کار، مجدداً طرح را با مدل مطابقت دهید تا اگر لازم باشد حجم نورها را کمتر کرده یا در کنار آنها تیرگیهای شدید تری به وجود آورید.
 سایه روشن، ارزش خطی
وقتی مشغول ترسیم سایه ها هستید، طرح شما باید حتماً کم رنگ باشد. اگر طرح را با خطوط پر رنگ ترسیم کنید، در حالی که به سایه ای کم رنگ احتیاج است، نوعی عدم هماهنگی میان سایه و طرح به وجود می آید. لیکن وقتی طرح را کم رنگ ترسیم کردید، پس از اتمام سایه روشن باید مرحله ارزش خطی را در طراحی انجام دهید. یعنی در قسمت های سایه خطوط تیره ای "هماهنگ و هم خانواده با سایه همان قسمت" ترسیم کنید. این کار در مرحله پایانی صورت می گیرد و نوعی استحکام به طرح می بخشد. باز هم بر این مسأله تأ کید می شود که ارزش خطی، تیره تر از رنگ سایه روشن نباشد.
 تفکیک سایه روشن
از احجام ساده یکی را انتخاب کرده و طرحی ساده ترسیم کنید. سایه هایی که بر روی مدل مشاهده می کنید از روشن ترین تا تیره ترین درجه آن را به صورت تفکیک شده و قابل تشخیص از هم ترسیم کنید. دقت کنید که خاکستریهای مختلف به وسیله خط از هم جدا نشوند.

درس چهارم - طراحی از پارچه ها

طراحی از پارچه علیرغم آنچه به نظر می آید، اهمیت فراوانی دارد. به خصوص در حین طراحی از مدل انسانی و فیگوراتیو، چنانچه بر حالتها و شیوه های مختلف طراحی از چین و چروکها تسلط نداشته باشید، بخشی از زحمتتان به هدر خواهد رفت. جنسیتهای مختلف پارچه، ارتباطی مستقیم با حالتها و چین چروکها دارد. این مطالب برگرفته از منبع تابلو نقاشی آبرنگ است  . چینهای پرده، چادر، لباسهای آویخته از جا رختی، حالتهای پارچه حریر، حالتهایی که پارچه های از جنس گونی به خود می گیرند، چینهایی که در آستین و کنار آرنج یا زانو به وجود می آید و ... همه، فرمهایی متنوع و سوژه هایی برای تمرین هستند. برای طراحی، پارچه هایی ساده با رنگهای سیاه و سفید و با جنسیتهای مختلف (گونی، کتان، پشمی، حریر، و ... ) را به عنوان مدل انتخاب کنید. حتی المقدور پارچه ها صاف باشند و حتی لباسهای دوخته را فعلاً به عنوان سوژه به کار نبرید. با یک پونز، گوشه پارچه را به دیوار بزنید. بهتر است زاویه ای را برای نصب انتخاب کنید که نور و سایه، هر دو در مدل وجود داشته باشند. پیش از شروع به طراحی، مدل را به دقت بررسی کنید، خواهید دید که کلیه خطوط عمودی سوژه به طرف بالا و در جهت نقطه ای هستند که پونز وجود دارد. برای طراحی از پارچه ابتدا:
ـ فرم کلی آن را در نظر بگیرید.
ـ نقطه اتکا را که همان پونز است مشخص کنید.
ـ اکثر چینها به طور معمول حالتهایی از مثلثهای کشیده و بلند دارند. در نظر داشتن مثلثها و ترسیم صحیح و متناسب آنها به شما کمک فراوانی می کند. زاویه ها و گوشه ها را مرتباً با یکدیگر مقایسه و بررسی کنید. (از لحاظ کوچکی و بزرگی، بلندی و کوتاهی). ابتدا با مداد و سپس با خودکار یا روان نویس اسکیسهایی ترسیم نمایید. در حین تکرار خطوط، ارزش خطی را همان طور که در درسهای گذشته گفته شد، توسط تنوع خطوط تیره و روشن، ضخیم و نازک مشخص نمایید. به هنگام طراحی اسکیس، دستتان در سراسر کاغذ در حرکت و چرخش باشد. بدون استفاده از پاک کن به اصلاح خطوط بپردازید. به نمونه طراحی اسکیس از پارچه توجه کنید. بعد از مرحله اسکیس به طراحی دقیق خطی بپردازید با توجه به قسمتهای تیره مدل، ارزش خطی مناسبی را در حین طراحی، پیاده کنید. به تنوع تیرگیها توجه داشته باشید. چینها به طور عمده به دو دسته اند: چینهای عمدی یا خواسته، چینهای تصادفی یا ناخواسته، چینهای عمدی مثل چینهای منظم پرده ،لباس و یا شکل دادن آگاهانه به پارچه هایی که به عنوان سوژه برگزیده ایم.
چینهای تصادفی مثل حالتهایی که در چادرها یا پارچه های افتاده بر زمین می بینیم. چینهای عمدی نیز بر چند دسته هستند: چینهایی با یک نقطه اتکا، چینهایی با دو نقطه اتکا و چینهایی با نقاط اتکای بیشتر.
 نکته مهم:
به طور عمده در طراحی از پارچه بایستی صرفاً به چینهای اساسی و مهم توجه داشته باشید. از ترسیم چروکها و چینهای ریز که نقش چندانی به عهده ندارند و هیچ گونه تغییری در وضعیت مدل به وجود نمی آورند، خودداری نمایید. مبحث سایه روشن در طراحی اهمیت فراوانی دارد و نیازمند تمرین و مشاهده مداوم و دقیق در همه اشیای پیرامون ماست. پارچه ای سفید انتخاب کرده و با یک پونز به دیوار نصب کنید. طرح کم رنگی از آن پیاده کرده سپس بدون آنکه به تکمیل آن بپردازید، مدل را به دقت بررسی نمایید. قسمتهایی را که سایه افتاده پیدا کنید و با یکدیگر مقایسه نمایید. سپس با استفاده از تیرگی مداد، این قسمتها را، در طرحی که ترسیم کرده اید به طور کامل و یکدست سیاه کنید. در این حالت، طرح شما دو رنگ سفید مطلق و سیاه مطلق خواهید داشت. در مدل شما سایه هایی متنوع دیده می شود و شما باید تصمیم بگیرید که کدامیک را در گروه سفید و کدام را در گروه سیاه قرار دهید. این شیوه تقسیم بندی سایه های مدل به دو گروه سفید و سیاه را طراحی " لیت " می گویند.

درس سوم _ طراحی سریع

مدلی با ترکیب دو عنصر بچینید. طرح خطی ساده ای از آن ترسیم کنید و به تمام مسایل مربوط به تناسبات توجه داشته باشید و مقایسه قسمت های مختلف مثبت و منفی را در نظر بگیرید. سپس مدت زمانی را که برای این طراحی به کار می برید در کنار طرح یادداشت نمایید. حال اگر قرار باشد کا شما به دلایلی (از جمله تغییر حالت سوژه یا فرصت کم برای طراحی و ...) مجبور به طراحی سریع باشید چه خواهید کرد؟ اکثر طراحان در این شرایط از روش اسکیس یا یاد داشت برداری سریع استفاده می کنند. اسکیس، مطالعه سریع و صحیح سوژه است و تفاوت آن با طراحی عادی در زمان به کار رفته، شیوه طراحی و نحوه توجه به جزئیات است. این مطالب برگرفته از منبع تابلو نقاشی آبرنگ است  . طراحی عادی و اسکیس، هر دو یک هدف مشترک دارند و آن ترسیم صحیح است لیکن شیوه کار در اسکیس بدین گونه است:
1- مشاهده کلی یک یا چند سوژه و جایگزینی آن در کادر.
2- ترسیم اجزا به سوژه به صورتی ساده و کامل ( شفاف بینی ) (خط تناسبات)
3- در نظر داشتن اصل مقایسه اشیا و اجزا با یکدیگر.
در طراحی اسکیس مطلقاً از پاک کن استفاده نمی شود. ابتدا اشیا را خیلی کم رنگ و با خطی نازک ترسیم کنید و پس از اطمینان از صحت آن، با خطوطی روان. نرم و یک دست. طرح را آن چنان که هست، تکمیل کنید. حتی المقدور مداد را از روی کاغذ بر ندارید. به طور همزمان به بررسی همه جانبه مدل بپردازید. جزئیات را از کار خود حذف کنید. در اسکیس فقط تناسب و ساختمان کلی شیء اهمیت دارد. بزرگ و راحت کار کنید اندازه طرح به صورتی باشد که دستتان آزادانه به همه قسمت ها بپردازد. به یاد داشته باشید که در طراحی اسکیس نیز باید به تناسبات و قرینه گی اهمیت داد. در حین طراحی به ترسیم خط محوری و خطوط راهنمای دیگر برای دریافت صحیح فرم بپردازید. می توانید مدل را به صورت حجم هندسی دیده و ترسیم کنید. در این حالت، حجم مورد نظر را کم رنگ ولی کامل و صحیح ترسیم کرده و سپس جزئیات را به آن اضافه کنید. پس از پایان کار نیز از پاک کن استفاده نکنید. از زیاد بودن و تکرار خطوط ناراحت نشوید و به یاد داشته باشید که خطوط یک دست و پیوسته می تواند بارها و بارها تکرار شوند. لیکن از به کار بردن خطوط تکه تکه و ریشه ریشه خود داری کنید.
 ارزش خطی
مدل سادهای به رنگ روشن، مثل لیوان پلاستیکی، یک تخم مرغ و یا یک سیب را در مقابل خود بگذارید و اسکیس از آن ترسیم کنید. یک طرح اسکیس را با مدل اصلی مقایسه کنید. در طراحی خطی و طراحی اسکیس، شما می توانید از سایه روشن استفاده کنید، اما اگر بخواهید وجود تور و سایه را در طرح نشان دهید، بایستی به خطوط خود تنوع دهید. همان طور که در مدل خود نقاط تیره را قویتر و نقاط روشن را ضعیفتر می بینید، در طراحی نیز نیرو و ارزشهای متنوعی در خطوط به وجود آورید. خطوطی که برای قسمتهای روشن به کار می رود خطوطی نازک و روشن خواهد بود و برای قسمت های تیره که در سایه واقع شده اند از خطوط تیره و ضخیم استفاده می شود.
 نکته مهم
هیچگاه پس از اتمام کار به ترسیم مجدد و تأکید بر قسمت های تیره نپردازید. خط شما در حین ترسیم می بایستی قوت و ضعف لازم را نمایان سازد. قسمت های تیره سوژه، همه یک دست و یک رنگ نیستند و بنابراین شما هم تیرگی های یکنواخت به کار نبرید. قسمتهای تیره را با یکدیگر مقایسه کرده و به تناسب ارزشهای متنوعی که دارند، ضخامت با تیرگی لازم را در طرح به وجود آورید. شما در این مرحله به ارزشهای متنوع خطی که ترسیم می کنید واقف و مسلط می شوید و می توانید پس از این، طرح خود را با توجه به ارزش خطی، ترسیم و تکمیل کنید. کلیه طراحی ها به کمک ارزش خطی، کیفیت قابل توجهی پیدا می کنند و همانگونه که اشاره شد مسدله ارزش خطی، تابش نور و سایه ـ روشن، به ایجاد حجم و بعد در طرح کمک می کند.

درس دوم : چگونه دیدن و مشاهده از دیدگاه یک طراح

نخستین مرحله دیدن درست، مشاهده حجم کلی به صورت یکی از احجام هندسی است. در این مرحله شما بایستی تمام جزئیات شیء را حذف کرده و شکل کلی آن را بر روی کاغذ ترسیم کنید. علت استفاده از احجام هندسی، دقیق و کامل بودن آنها است. بیشتر اشیایی که در اطراف خود می بینیم شباهت فراوانی با احجام هندسی دارند و چنانچه بخواهیم از همین وسایل به عنوان مدل استفاده کنیم می بینیم که احجام استوانه و مکعب کار برد بیشتری دارند. این مطالب برگرفته از منبع تابلو نقاشی آبرنگ است  .وقتی شما یک فرم استوانه بر روی کاغذ بکشید، می توانید آن را تبدیل به یک لیوان، گلدان، پارچ آب و بسیاری شکل های دیگر کرده و جزئیات متنوعی به آن بیفزایید. علت آن است که دو فرم استوانه و مکعب از لحاظ تعادل و ایستایی، ثبات بیشتری دارند و البته از جنبه تولید و ساخت نیز مزایایی دارند که در حیطه بحث ما نیست.
 دیدن طراحی و مقایسه
وقتی از یک مدل خاص طراحی می کنید به دنبال علایم و نشانه هایی برای مقیاس صحیح باشید. زمانی که چند مدل را در مقابل دارید، می توانید نشانه های فراوانی برای مقایسه تناسبات پیدا کنید. پس از مشاهده دقیق به طراحی بپردازید. برای شروع همواره مدلی را که جلوتر از بقیه است طراحی کنید. بهتر است به جایگزینی صحیح مدل در صفحه نیز توجه داشته باشید. در این مورد شما باید تمام مدلها را به صورت یک شکل ساده و عمده دیده و همان شکل را ترسیم کنید. سپس به جزئیات بپردازید. در این حالت است که می توانید از جای گرفتن کل طرح در صفحه مطمئن باشید.
 شفاف بینی
توجه به این نکته همواره از بسیاری خطاها در طراحی جلوگیری می کند. در این مرحله هنگامی که شما چند مدل در مقابل خود دارید سعی کنید همه را به طور کامل طراحی کنید. ویژگی اشیایی را که به طور کامل در مقابل دید شما نیستند و پشت عنصری دیگر واقع شده اند، در نظر بیاورید و آن را کم رنگ و ساده ترسیم کنید. دریافت تناسبات در این مرحله بسیار ساده و روان خواهد شد. سپس می توانید خطوط اصلی طرح را پر رنگ و جاندار ترسیم کنید.
 طراحی فضای منفی
مدلی را با دو یا سه عنصر چیده و خوب به آن نگاه کنید. حال با خط ساده ای فضای اطراف مدل را مشخص کنید، بی آنکه اشاره ای به خود مدل داشته باشید. بهتر است که ابتدا با یک عنصر شروع کرده و در طرح بعدی تعداد سوژه را به دو، سه و چهار افزایش دهید. به یاد داشته باشید که توجه به قسمت های مختلف فضای منفی نیز به صورت مقایسه ای است. طراحی فضای منفی در اینجا به شما کمک می کند تا شکل کلی مجموعه را در یابید و همه اجزا را به صورت عنصر واحد و یک دست مشاهده کرده و در صفحه و کادر جایگزین نمایید. این گونه کلی دیدن اشیا به شما کمک می کند تا نسبت صحیح را در نگاه اول دریافته و طراحی را در اندازه ای مناسب، کوچک یا بزرگ آغاز کنید. فضای منفی به اندازه فضای مثبت اهمیت دارد. در بسیاری موارد به خصوص در اکثر پوسترها می بینیم که اهمیت بیشتر به فضای منفی داده شده، در اکثر آرمها و نمادها، فضای منفی یا سفید، ارزشی برابر با فضای مثبت و یا سیاه دارد و طراحان و گرافیستها در عین توجه به فرم اصلی، نقش فضای منفی را نیز در نظر دارند.

درس اول طراحی _ الفبای طراحی

نقطه: نقطه کوچکترین اثری است که یک وسیله از خود بر جای می گذارد. اندازه نقطه بر اساس میزان کاربردی وسیله سنجیده می شود. یعنی نقطه ای که از یک خود کار ثبت می شود، با اثری که از یک ماژیک یا ذغال طراحی باقی می ماند از لحاظ کیفیت و اندازه بسیار متفاوت است. نقطه می تواند شکلی منظم یا نامنظم داشته باشد. هر نقطه به تنهایی دارای نیروی جذب بصری فراوانی است.
خط: خط، مسیری است میان دو نقطه. خط اساس و پایه طراحی را تشکیل می دهد و شناخت کامل و تسلط بر جنبه های مختلف آن بخشی از هنر طراحی را شامل می شود. خط به صورتی که ما بر روی کاغذ ترسیم می کنیم عملاً در طبیعت وجود ندارد، ولی قوه باصره ما اطراف اشیا را (در تضاد با سطوح عناصر دیگر به صورت خطوط محیطی) می بیند. با هر وسیله ممکن ترسیم خطوط را تجربه کنید و به مقایسه نتایج مختلف بپردازید. این مطالب برگرفته از منبع تابلو نقاشی آبرنگ است  .خط نمایانگر حالات و کیفیت های مختلفی است و حتماً بایستی در ترسیم آن تسلط لازم را به دست آورید.
کیفیت خط: یک خط رسم شده می تواند بیانگر ویژگی های بسیاری باشد:
- ضخامت، نازکی، تراکم، مسیر تابش نور، لطافت و ...
- جنسیت های گوناگونی همچون: فلز، شیشه، چوب، سنگ، پارچه و ...
- ایجاد حجم، سنگینی و وزن، سطوح گوناگون.
- ایجاد بعد، فضا و مقیاس های ذهنی یا حقیقی.
- کلیه این ویژگی ها مختص طراحی با دست آزاد است و طراحی های ماشینی یا تصویر سازی های کامپیوتری نمی تواند هم طراز و هم سنگ دست طراح عمل کنند. خطوط به طور عمده به سه دسته خط صاف، خط شکسته و خط منحنی تقسیم می شوند و هر دسته شامل انواع متنوعی از خطوط است که برای کاربرد خاصی در نظر گرفته شده است.
- تمرین طراحی: طرحی از مدل بر روی کاغذ طراحی بکشید. خط ها را آزادانه و راحت بکشید. برای تصحیح از پاک کن استفاده نکنید، خط را دوباره بکشید. خط به کار رفته یک دست و مطمئن باشد، از ترسیم خط های تکه تکه و ریشه ریشه خود داری کنید. طرح هایی که می کشید زیاد بزرگ یا کوچک نباشند. طرح باید حد اقل نیمی از صفحه کاغذ یا کادر شما را بگیرد. تنها به یک بار ترسیم اکتفا نکنید. مدل را بارها و بارها از زوایای مختلف بررسی و مشاهده کنید.
 طراحی چشمی – مرحله اول
این مرحله از طراحی از نظر تقویت دید و ذهن اهمیت فراوانی دارد. شما باید حتی المقدور کمتر به کاغذ طراحی و خطی که ترسیم می کنید نگاه کنید. در این مرحله صرفاً چشم شما به مدل است. پس سعی کنید هم زمان با حرکت چشم خود بر روی مدل، خط را هم ترسیم کنید. به تدریج و با کمی تمرین می توانید بر روی مدل متمرکز شده و فقط در نقطه شروع، به کاغذ طراحی نگاه کنید. توجه داشته باشید که بسیاری از هنر جویان آنچه را که می دانند ترسیم می کنند، نه آنچه را که می بینند. در این مرحله شما صرفاً آنچه را که می بینید ترسیم کرده اید. در این تمرین بهتر است که مداد را از روی کاغذ بر ندارید. طرح را آرام و به قصد مطالعه و بررسی ترسیم کنید نه اینکه تکلیفی را انجام داده باشید. جزئیات و نقش و نگارهای مدل را حذف کنید. اندازه طراحی نه خیلی کوچک باشد و نه خیلی بزرگ.
 طراحی چشمی – مرحله دوم
اهمیت این مبحث در تمام مراحل طراحی مخصوصاً زمانی که پیشرفتی نسبی در کارتان به وجود آمده نهفته است و تنها خود شما می توانید متوجه تغییری شوید که این شیوه، بر نحوه مشاهده حافظه شما خواهد گذاشت. مدل نسبتاً ساده ای را انتخاب کنید. می توانید به دو روش عمل کنید:
1- پس از بررسی مدل به صورت همه جانبه و کاملاً دقیق، طراحی را شروع کرده و دیگر به مدل نگاه نکنید.
2- بررسی را به صورت مرحله به مرحله انجام دهید. یعنی ابتدا شکل کلی مدل را دیده و طرح کلی را که در ذهنتان مانده ترسیم کنید. سپس ویژگی های ثانوی را به دقت مشاهده کرده و بعد به طرح اضافه کنید. پس از آن به سراغ جزئیات دیگر رفته و بعد از مشاهده دقیق آنچه را در ذهنتان مانده ترسیم کنید.
در هر دو روش به یاد داشته باشید که: مدت زمان مشاهده، بیشتر از زمان ترسیم باشد. از پاک کن استفاده نکنید. خط ها را به راحتی و آسودگی بکشید و اگر قسمتی از طرح خراب شد خط صحیح را روی آن بکشید. پس از پایان کار طرح را با مدل مقایسه کنید. اما آن را اصلاح نکنید بلکه مجدداً طراحی را مرحله به مرحله آغاز کنید. هر بار که مدل را طراحی می کنید نیروی حافظه خود را تقویت کرده اید.

تکنیک خیس در خیس در آبرنگ

این تکنیک خیس درخیس می تواند یک باغ گل ، آسمان و یا یک پس زمینه ی خیالی و جالب باشد .شما چه می خواهید ؟ این مطالب برگرفته از منبع خرید تابلو نقاشی آبرنگ است .
1.    کاغذ آبرنگ را به ابعاد مورد نظرتان برش بزنید .
2.    هر اندازه رنگ که می خواهید استفاده کنید را انتخاب و آماده کنید . با آماده نگه داشتن رنگ هایتان ، زمان ارزشمند را برای ترکیب کردن رنگ ها در حالی که کاغذتان نا بهنگام خشک می شود ، هدر نخواهید داد.
3.    کاغذتان را با آب تمیز مرطوب کنید . از یک اسفنج یا قلم موی بزرگ برای به کارگیری آب استفاده کنید ؛ باید سرعت عمل داشته باشید تا قبل از خشک شدن کاغذ طرح تان را اجرا کنید . می توانید پشت کاغذ را نیز مرطوب کنید . بدین ترتیب کاغذتان صاف مانده و تا مدتی رطوبت را در خود نگاه می دارد . این کار زمان کافی برای بازی با رنگ ها را تا قبل از خشک شدن کاغذ به شما می دهد . اگر قبل از خیس شدن کامل کاغذ خشک شد ، مجدداً این کار را تکرار کنید تا رطوبت قابل قبولی بر روی کاغذ باقی بماند .
4.    رنگ تان را بر روی کاغذ خیس منتقل کنید . بسته به طرح مورد نظرتان ( باغی پر از گل یا یک آسمان … ) می توانید از یک قلم موی گرد و یا تخت استفاده کنید و با ریختن رنگ بر روی کاغذ و یا با کشیدن خط ، رنگ را به کاغذ انتقال داده و بگذارید تا در خیسی کاغذ پخش شود .
5.    اجازه دهید رنگ ها با هم ترکیب شوند . قلم مویتان را در فاصله ی زمان برداشتن رنگ جدید بشویید . اگر رنگ تان از قلم مو چکه نکرد ، به نرمی با نوک قلم مو کاغذ را لمس کنید تا ببینید که آیا رنگ به کاغذ انتقال پیدا می کند . آب بیشتر احتمال ریختن بهتر رنگ را افزایش می دهد . هر چه کاغذ خشک تر شود ، رنگ کمتر پخش می شود