گشت و گذار در بازارهای سنتی هند 2

این کشور در کنار دارا بودن مراکز خرید مدرن و زیبا، از تعداد زیادی بازارهای سنتی بهره می برد که در آن دنیایی از رنگ و عطر و شور و نشاط جاری بوده و زندگی با تمامی وجود در گوشه و کنار آن ها در جریان است. در این بازارها هر چیزی که به ذهنتان برسد عرضه شده و هیچ قیمت مشخصی نیز برای اجناس وجود نداشته و مبلغ پرداختی شما برای هر خرید، رابطه ای مستقیم با قدرت چانه زنی شما برای گرفتن تخفیف دارد.
•    لعل بازار، حیدرآباد
اگر شما هم جز آن گروه از افرادی هستید که همیشه نگران نحوه پوشش خود در مراسمی مانند عروسی یا جشن ها هستید، توصیه می کنیم سری به لعل بازار (Laad Bazaar) در حیدرآباد بزنید. این بازار از منطقه باستانی چهار منار منشعب شده و در کوچه های باریک این بازار تقریبا هر چیزی را می توان پیدا کرد. البته عمده دلیل شهرت این بازار ارائه ظروف شیشه ای مشهور حیدرآبادی و النگوهای سنگی است. در بخشی از این بازار نیز انواع تجهیزات و متعلقات لباس عروس، ساری و سایر البسه هندی، مروارید، لباس ها و پارچه های دستبافت، ابریشم، پارچه های زربفت، مخمل، قلاب دوزی های طلائی و …  عرضه می شود. تنها کافی است یک روز را در این بازار سپری کرده و همه نیازمندی های خود برای عروسی را تهیه کنید. این مطلب برگرفته از سایت تور قبرس شمالی است .
زمان: ۸ صبح تا ۱۰ شب
•    بازار کتاب دریاگنج – دهلی
اگرچه امروزه بسیاری از کتاب ها را می توان به صورت آنلاین سفارش داد اما اگر شما جزو عاشقان کتاب هستید، فرصت حضور در بازار کتاب دریا گنج (Book market in Daryaganj) دهلی که فقط در روزهای یکشنبه برقرار می شود را از دست ندهید. در این بازار بیش از ۲۰۰ دستفروش، هزاران جلد کتاب را با قیمت های استثنائی و باور نکردنی ارائه می کنند. انواع مجله و روزنامه های قدیمی از قیمت پایه ۱۰ روپیه (برابر با ۵۵ تومان) شروع شده و شما می توانید در این بازار انواع کتاب ها، مجلات و ژورنال های نایاب و قدیمی را پیدا کنید. انواع کتاب های داستان، کتاب های کلاسیک قدیمی، کتاب های درسی و دانشگاهی ، کتاب های تصویری و کمیک و … در این محل به فروش می رسد.
زمان: یکشنبه ها از سالعت ۶ صبح تا ۹ شب
•    بازار عتیقه فروشی محله یهودی ها- کوچین
بازار عتیقه فروشی محله یهودی ها در شهر کوچین (Antiques market in Jew Town, Cochin) محل ایده آلی برای دوستداران اشیای عتیقه و کسانی است که دوست دارند تزئینات منزلشان به سبک کلاسیک انگلیسی یا پرتغالی باشد. در این بازار، انواع اشیای عتیقه از جمله ظروف برنزی، میزهای قهوه خوری چوبی دست ساز، جعبه های چوبی تزئینی ساخته شده در چین، ظروف شیشه ای تزئین شده و انواع اشیا دیگر به فروش می رسد.در این بازار تعداد زیادی دستفروش که در شناسایی و تشخیص عتیقه جات متعلق به دوره استعمار بریتانیا در هند خبره هستند، وجود داشته و نظر کارشناسی می دهند.
زمان: ۵ صبح تا ۹ شب

گشت و گذار در بازارهای سنتی هند

تجربه خرید کردن در هندوستان با بسیاری از دیگر نقاط جهان متفاوت است. در این کشور شرایط همیشه به این صورت نیست که شما به یک مرکز خرید یا پاساژ رفته، جنس مورد نظر خود را انتخاب کنید و با استفاده از کارت بانکی خود هزینه مربوط به خریدتان را پرداخت کنید، این کشور در کنار دارا بودن مراکز خرید مدرن و زیبا، از تعداد زیادی بازارهای سنتی بهره می برد که در آن دنیایی از رنگ و عطر و شور و نشاط جاری بوده و زندگی با تمامی وجود در گوشه و کنار آن ها در جریان است. در این بازارها هر چیزی که به ذهنتان برسد عرضه شده و هیچ قیمت مشخصی نیز برای اجناس وجود نداشته و مبلغ پرداختی شما برای هر خرید، رابطه ای مستقیم با قدرت چانه زنی شما برای گرفتن تخفیف دارد. این مطلب برگرفته از سایت تور آنتالیا است .
•    نیو مارکت – کلکته
بازار جدید یا نیومارکت کلکته (New Market, Kolkata) یکی از بازارهای سنتی و جالب هندوستان است که شما در حین بازدید از راسته های پر پیچ و خم آن و عبور از میان خیل عظیم جمعیت، گاهی نیاز به استراحت و توقفی کوتاه دارید. در این بازار بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ غرفه به ارائه اجناس مختلف مشغول بوده و عمده ترین دلیل شهرت این بازار نیز ارزانی اجناس ارائه شده در آن و مقرون به صرفه بودن خرید است. این بازار تنها بازار خیابانی سازماندهی شده در هندوستان محسوب می شود که تعداد زیادی فروشنده و دستفروش در آن به فعالیت مشغول هستند.این بازار واقعا مصداق عینی عرضه همه چیز از شیر مرغ تا جان آدمیزاد بوده و هر چیزی که تصور کنید در آن خرید و فروش می شود. اما برخی از مهمترین موارد ارائه شده در این بازار عبارتند از: انواع لباس و پوشاک از جمله ساری های پنبه ای؛ مجسمه های اسب سفالین از بانکورا (Bankura- شهری در بنگال غربی)؛ کیف های چرمی، ابریشم های منطقه مرشد آباد (Murshidabad)، شال های دستباف، انواع کلاه گیس و موی مصنوعی، مرغ و خروس و ماکیان زنده، پنیر، انواع آجیل و مغزهای میوه و… به خاطر داشته باشید که  احتمال گم شدن شما در هزارتوهای پیچ در پیچ و کوچه های متعدد این بازار بسیار زیاد است و در صورت رخ دادن این اتفاق اصلا وحشت زده نشوید. تنها لازم است از یکی از باربرهای پر شمار این بازار بخواهید تا شما را به مقصد مورد نظرتان راهنمایی کند.زمان: روزهای عادی از ساعت ۱۰ صبح تا ۸ شب و شنبه ها از ۱۰ صبح تا ۲ بعد از ظهر . این بازار، یکشنبه ها تعطیل است.
•    بازار دست دوم فروش ها ، آرپورا – گوا
سفر شما به گوا بدون رفتن به بازار دست دوم فروش ها یا (flea market) کامل نیست. البته در این بازار فقط اجناس دست دوم به فروش نرسیده و شما می توانید انواع لباس های راحتی و خنک، بدلیجات و … را نیز تهیه کنید. شما در این بازار ویژه روزهای شنبه همچنین می توانید با طراحان لباس از نزدیک آشنا شده و سفارش های خود را ارائه کنید. در این بازار بخش های ویژه پوشاک، وسایل الکتریکی، صنایع دستی، بدلیجات، مصنوعات چرمی، وسایل تزئینی منزل و … نیز وجود داشته و در در تمامی بخش های بازار شما می توانید از موسیقی های نواخته شده و تنوع بسیار زیاد غذاهای ارائه شده در اغذیه فروشی ها لذت ببرید.  اینجا محلی است که شما حقیقتا با روح منطقه گوا آشنا خواهید شد.
زمان: شنبه ها از ساعت ۶ عصر تا نیمه شب

۵ شهر از ناامن ترین ها در قاره آسیا (بخش دوم)

حال اگر هدف تان از سفر تفریح و سیاحت باید می توانید شهرهای امن تری را برگزینید اما اگر هدف تان از سفر به آن شهر، انجام ماموریت کاری یا یک امر اجباری باشد خواندن این مطلب می تواند در برابر خطرات و ناامنی های شهر مورد نظر یک پیش آگاهی به شما بدهد تا با رعایت و در نظر گرفتن آنها در طی سفر خود، بتوانید بدون هیچ مشکلی سفرتان را به انجام برسانید. در این مطلب ۵ شهر خطرناک قاره آسیا که میزان جرم و جنایت آنها در سطح خطرسازی قرار دارد را برای تان برمی شماریم. این مطلب برگرفته از سایت تور سن پترزبورگ است .
کلانگ، مالزی
این شهر که در ۳۲ کیلومتری کوالالامپور واقع شده است و شهری پر از گروه های خلافکار و سارقانی حرفه ای می باشد. رهبری بیشتر این گروه ها را چینی ها و هندی ها بر عهده دارند. چند سال پیش بسیاری از کارگران هندی که در کارخانه های این شهر مشغول به کار بودند شغل شان را از دست دادند و به همین دلیل به این گروه های خلافکاری ملحق شدند و پس از گذشت مدتی به تعداد آن ها افزوده می شد.
کوالالامپور، مالزی
کوالالامپور در کشور مالزی هر ساله میزبان گردشگران و بازرگانان زیادی از سراسر جهان می باشد. شاید برای تان تعجب آور باشد که این شهر با آن همه زیبایی و شهرت، دومین شهر خطرناک آسیا باشد. بیشتر جرم و جنایات که در این شهر اتفاق می افتد متوجه گردشگران است و این موضوع برای صنعت گردشگری این کشور به هیچ عنوان مساعد نیست.
بیشتر سرقت ها توسط موتور سواران صورت می گیرد و تاکسی ها نیز اکثر اوقات بیشتر از پولی که حق شان است از گردشگران دریافت می کنند که این هم خود یک نوع دزدی است. جیب برها نیز در اماکن شلوغ منتظر هستند تا در فرصتی مناسب جیب دیگران را بزنند.
گورگان، هند
این شهر از بدنام ترین شهرهای جهان است. در طی یک ماه بیش از ۲۰۰ مورد دزدی اتومبیل در این شهر گزارش شده است که آمار بی سابقه ای در جهان است. متاسفانه از سوی مقامات کشور هند، اقدام جدی و مهمی صورت نمی گیرد. به همین دلیل خلافکاران بدون واهمه به اعمال خلاف قانون شان ادامه می دهند. ساکنان این شهر حتی در خانه های خود نیز امنیت کافی ندارند. پلیس کشور هند محبوبیت چندان بالایی میان مردم نداشته و عملکرد مناسبی هم ندارد. در بسیاری از مواقع خود پلیس در اعمال غیر قانونی دست دارد.
کراچی، پاکستان
کراچی بزرگترین شهر کشور پاکستان بوده و بزرگترین بندر و مرکز مالی این کشور نیز به حساب می آید. در کنار خطرات تروریستی، سرقت نیز یکی از مشکلات اصلی این شهر محسوب می شود. در سال های اخیر کراچی خشونت های زیادی مانند درگیری های مسلحانه، انفجارهای تروریستی و همچنین قتل های پی در پی را از سر گذرانده است.
پتالینگ جایا، مالزی
این شهر از مهمترین شهرهای کشور مالزی است. در ابتدای احداث این شهر قرار بود این منطقه به عنوان شهرکی صنعتی مورد استفاده قرار گیرد ولی در سال ۲۰۰۶ تبدیل به منطقه ای مسکونی و پر جمعیت شد. به دلیل جمعیت بالایی که در این شهر زندگی می کنند میزان جرم و جنایت نیز بالا می باشد.

۵ شهر از ناامن ترین ها در قاره آسیا (بخش اول)

برای اینکه سفری امن و مطمئن داشته باشید بهتر است اطلاعاتی در خصوص میزان امنیت شهرها در اختیار داشته باشید.
حال اگر هدف تان از سفر تفریح و سیاحت باید می توانید شهرهای امن تری را برگزینید اما اگر هدف تان از سفر به آن شهر، انجام ماموریت کاری یا یک امر اجباری باشد خواندن این مطلب می تواند در برابر خطرات و ناامنی های شهر مورد نظر یک پیش آگاهی به شما بدهد تا با رعایت و در نظر گرفتن آنها در طی سفر خود، بتوانید بدون هیچ مشکلی سفرتان را به انجام برسانید. در این مطلب ۵ شهر خطرناک قاره آسیا که میزان جرم و جنایت آنها در سطح خطرسازی قرار دارد را برای تان برمی شماریم. این مطلب برگرفته از سایت تور روسیه است .
جوهور بهرو – مالزی
این شهر مرکز استان جوهور بوده و به عنوان دومین شهر بزرگ کشور مالزی شناخته می شود. این شهر از لحاظ میزان جرم و جنایت در رتبه دهم قرار گرفته است. روزنامه ی چینی Shin Min Daily News در یکی از شماره های خود از این شهر یاد کرده است و قسمت های خطرناک آن را توضیح داده است. بطور مثال در این مطلب به ایستگاه ها و ترمینال های اتوبوس اشاره شده است که در اوقات مختلفی از روز، اتفاقات زیادی در آن رخ می دهد. فروشگاه هایی نیز نامشان در این روزنامه برده شده است و گفته شده است که کیف قاپی زیادی در آنها اتفاق می افتد. بیشتر سرقت های این شهر توسط موتور سیکلت سوارها و همراهانشان صورت می گیرد.
کزون سیتی – فیلیپین
کزون سیتی یکی از مشهورترین شهرهای فیلیپین به شمار می آید و قسمتی از Metropolitan Manila محسوب می شود. این شهر یکی از شهرهای آسیایی با میزان جرم و جنایت بالا می باشد. بیشتر قاتلین این شهر مردانی از سن ۲۵ تا ۵۰ هستند که به دلایل مختلفی چون فقر، از دست دادن کار و … اقدام به آسیب رساندن به دیگران می کنند. از غروب خورشید تا نیمه های شب خطرناک ترین زمان برای تردد در شهر است و بیشتر اعمال خلاف قانون نیز در این مدت رخ می دهد.
مانیل – فیلیپین
گردشگران زیادی در سال برای دیدن جاذبه های شهر مانیل به این شهر سفر می کنند. اما در کنار این موضوع، میزان جرم و جنایت این شهر در سطح بالایی قرار دارد. جالب این جاست که عمدتا این گردشگران هستند مورد تهدید قرار گرفته و جانشان در خطر است. در گوشه و کنار محل ها می توان گروه های خلافکاران که در انتظار موقعیتی مناسب رای انجام اعمال خلاف قانون نشسته اند را مشاهده کرد. همیشه به گردشگرانی که به این شهر سفر می کنند، توصیه می شود که در مکان های نا آشنا غذا و نوشیدنی نخورند و تا جایی که امکان دارد از رفت و آمد با افراد ناشناس خودداری کنند.
اولان باتور – مغولستان
سرزمین چنگیزخان مغول نیز تبدیل به یکی از شهرهای خطرناک قاره آسیا شده است. این شهر پایتخت کشور مغولستان است و میزان بالایی از جرم و جنایت را در خود جای داده است. از میان اعمال غیر قانونی که در این پایتخت اتفاق می افتد می توان به جیب بری، زد و خورد و همچنین در خطر بودن گردشگران اشاره کرد. البته چند سالی است که برای کسانی که با گردشگران برخورد مناسبی ندارند، قوانین سفت و سختی وضع شده و انتظار می رود تا کمی وضعیت رو به بهبود رود.
داکا – بنگلادش
این شهر که پایتخت بنگلادش است نه تنها یکی از خطرناک ترین شهرهای آسیا است بلکه به عنوان یکی از بدنام ترین شهرهای جهان نیز شناخته شده است. خشونت های زیادی در این شهر اتفاق می افتد و دلیل بسیاری از آنها، مسائل سیاسی و اجتماعی است. مردم نیز به دلیل پایین بودن سطح فرهنگی شان به این مشکلات دامن زده و وضعیت را بدتر می کنند. ارتش و پلیس در این کشور در کنار هم برای برقراری امنیت و صلح تلاش می کنند ولی متاسفانه تا به امروز چندان موفق نبوده اند. از اعمال غیر قانونی خلافکاران این شهر می توان به سرقت، آدم ربایی و … اشاره کرد.

آمریکایی ها کدام خوراکی ها و غذا های ایرانی را دوست دارند؟

برخی از خوراکی ها در یک کشور به عنوان یک جاذبه خاص و منحصر به فرد آن منطقه محسوب می شوند. چشیدن این غذا ها برای گردشگران از تازگی یک طعم جالب و نو خبر می دهد و این طعم همراه با دیگر نقاط دیدنی آن منطقه، سفر را برای آن ها خاطره ساز و به یاد ماندنی تر می کند. ایران نیز از این خوراکی های خاص کم ندارد. به طوری که یکی از سرآشپزان معروف آمریکایی در کتابی با عنوان «آشپزخانه جدید پارسی» از آن یاد کرده و درخصوص آن توضیحاتی را ارائه داده است. این مطلب برگرفته از سایت تور بالی است .
سبزی خوردن
محال است بخواهی غذای ایرانی بخوری و ظرفی از سبزی تازه در کنار غذا خودنمایی نکند. در این ظرف سبزیجات معطری چون ریحان، ترخون، نعنا، گشنیز به همراه تربچه و پیازچه و گردو در کنار پنیر سفید فتا به چشم می‌خورد. خوردنش ساده است! کافیست تکه کوچکی نان را جدا کنید، کمی سبزی و مقداری پنیر روی آن گذاشته و مانند یک ساندویچ معمولی آن را تا کرده و نوش جان کنید. ظرف سبزی در تمام طول غذا روی میز باقی می ماند و می توانید همراه غذا از آن استفاده کنید. سبزی های تازه و خشک شده هر دو در فرهنگ غذایی ایرانی وجود دارد. به طور مثال در غذاهای سنتی شب سال نو ایرانی ها، سبزی پلو که با سبزی خشک شده پخته می‌شود، جایگاه خاصی در فرهنگ آشپزی این سرزمین دارد.
ته دیگ
روح غذای ایرانی ته دیگ است! ته دیگ لایه ترد، طلایی و برنجینی است که کف قابلمه سرخ شده و طعمی مشابه ذرت بو داده و چیپس سیب زمینی دارد. این بخش خوشمزه و طلایی هیچ گاه در منوی رستوران ها نمی آید و اگر خواهان آن هستید، باید سفارش دهید همراه غذا برایتان بیاورند. البته برخی رستوران های کاردرست هستند در کنار غذا تدارک ته دیگ را می‌بینند. ته دیگ یکی از بخش های محبوب غذا در سفره های ایرانی است که برای برداشتنش با دست، کسی بازخواست تان نمی‌کند.
آش رشته
آش رشته نوعی سوپ غلیظ با بافت متراکمی از رشته هاست. مخلوط خوشمزه ای از لوبیا، حبوبات و سبزیجات معطر و برگ اسفناج و چغندر برگ در این خوراک یافت می شود. پیش از سرو آش رشته، رویش را با پیاز داغ، نعنا داغ و کشک تزئین می‌کنند. کشک ماده ای شبیه دوغ غلیظ شده است که در آسیای میانه تولید می‌شود. برای درست کردن پیاز داغ و نعنا داغ نیز کافیست جدا جدا آن ها را کمی در روغن داغ سرخ کنیم. جالب است بدانید رشته ای که در پختن این آش به کار می رود، راهی طولانی را از سرزمین چشم بادامی ها طی کرده و به ایران رسیده است. رشته آش در فرهنگ ایرانی نمادی از راه های مختلف زندگی است.
آش رشته از قدیم الایام با فرهنگ و زندگی ایرانیان پیوند خورده و خیلی از افراد اعتقاد دارند قبل از اینکه آشنا یا عزیزشان بخواهد به سفری طولانی برود باید این غذا را تهیه کرده و میان آشنایان توزیع کنند. این آش درواقع نمادی از خوش یومی و آرزوی نیک برای بازگشت سالم مسافر می باشد. از طرفی به سبب مواد اولیه ارزشمندی که در آش رشته وجود دارد و در فرهنگ ایرانی فرخنده و مبارک محسوب می‌شوند، در نوروز و جشن سال نو ایرانیان، نیز آش رشته پخته می شود.

رسم باستانی ازدواج در چین

مردمان چین چه رسوماتی را باور دارند؟
از دوران باستان تا به امروز این باور در چین وجود داشته است که سه لحظه ویژه در زندگی انسان وجود دارد که به ‌واسطه موفقیت در آزمون سلطنتی، ازدواج و تولد پسر به دست می‌آیند. سیستم فئودالی در طول بازه زمانی دو هزارساله ‌ای از دوران امپراتوری کین (Qin از سال ۲۲۱ تا ۲۰۶ پیش از میلاد) تا سلسله چینگ (Qing از سال ۱۶۴۴ تا ۱۹۱۱ میلادی) بر چین حکم ‌فرما بود. در طول این دوران اهمیت ازدواج کردن بسیار بالاتر از یافتن نیمه گمشده در زندگی بود. در این دوره کامیابی و حتی شهرت خانوادگی فرد مذکر به ازدواج وابسته بود. در سمت خانواده زن نیز ازدواج به معنای این بود که پدر و مادر برای مدت‌های بسیار طولانی قادر به دیدن فرزند خود نخواهند بود. بنابراین دلایل، انتخاب همسر مناسب به‌عنوان یک امر حیاتی برای تک ‌تک افراد و خانواده‌ها به‌حساب می‌آمد.در این جامعه فئودالی، ازدواج به‌واسطه عشق دوطرفه بین جوانان شکل نمی‌پذیرفت بلکه تمایلات و خواسته‌های والدین آن‌ها موجب می‌شد تا ازدواج شکل بگیرد. تنها در شرایطی که مراسم معارفه به ‌واسطه یک معرف طرفین جهت ازدواج صورت می‌پذیرفت و والدین درمی‌یافتند که دو خانواده دارای شرایط مشابهی هستند، آنگاه فرایند ازدواج درپیش گرفته می‌شد. شرایطی که خانواده‌ها باید مدنظر داشتند شامل این موارد بودند: ثروت و موقعیت اجتماعی. اگر خانواده پسر، یک خانواده ثروتمند یا یک خاندان دارای منصب رسمی بودند، والدین پسر هیچ‌گاه به او اجازه ازدواج با دختر یک خانواده فقیر را نمی‌دانند. فرایند ضروری برای ازدواج در آن دوران با نام سه نامه و شش رسم شناخته می‌شد. این مطلب برگرفته از سایت تور بالی است .
سه نامه و شش رسم
معرف ازدواج بانوان
سه نامه یاد شده شامل این موارد بودند: نامه نامزدی، نامه هدیه‌ای که به همراه لیست هدایا تهیه می‌شد و نامه ازدواج که در روزی که داماد، عروس را به خانه خود می‌برد تهیه می‌شد.
در ادامه شش رسم بودند که به مراسم ازدواج نهایی منتهی می‌شدند.
خواستگاری. هنگامی‌که والدین پسر به دنبال یافتن یک همسر مناسب برای فرزند خود بودند، از رابط ازدواج می‌خواستند که به همراه آن‌ها برای خواستگاری به خانه دختر بیاید. رسم بر این بود که نخستین باری که رابط ازدواج به ‌عنوان مهمان به خانه دختر می‌رفت، از او با چای پذیرایی نشود تا فرایند ازدواج، سبک گرفته نشود. اگر خواستگاری موفقیت ‌آمیز بود، رابط ازدواج با هدایایی فراوان و مهمانی‌هایی مورد تقدیر قرار می‌گرفت تا سپاسگزاری دو خانواده به او نمایش داده شود. بسیاری از زوج ‌های جوان تا پیش از روز ازدواج، باهم آشنا نبوده و حتی یکدیگر را نمی‌دیدند.
تطبیق تاریخ تولد
پس از دانستن نام و تاریخ تولد دختر، خانواده پسر به سراغ یک طالع ‌بین می‌رفتند و از او می‌خواستند تا پیش ‌بینی کند که آیا این دختر با پسر آن‌ها تطابق دارد و ازدواج آن‌ها پایانی خوش خواهد داشت یا خیر. در این میان طالع ‌بینی و موقعیت ستارگان در فرهنگ چینی نقشی بزرگ را ایفا می‌کرد.ارائه هدیه نامزدی. اگر فرایند تطبیق خبر از فرخنده بودن ازدواج می‌داد، رابط ازدواج، هدیه‌ای را برای والدین دختر می‌برد و به آن‌ها خبر می‌داد که فرایند ازدواج می‌تواند ادامه پیدا کند.
ارائه هدیه عروسی
این مورد، بزرگ ‌ترین سنت و رسم در میان تمامی فرایند خواستگاری بود. هدیه‌های فراوانی به خانواده دختر ارائه می‌شدند تا نمادی از محبت و احترام برای خانواده دختر بوده و درعین ‌حال نیز نشان ‌دهنده قابلیت تامین یک زندگی خوب برای دختر آن‌ها باشند.انتخاب تاریخ عروسی. خانواده پسر از طالع ‌بین می‌خواستند تا بر اساس کتاب‌های ستاره‌ شناسی، تاریخی که مساعد و مناسب است را برای انجام مراسم عروسی تعیین کند.انجام مراسم عروسی. مراسم عروسی با ملاقات کردن داماد و همراهان او با عروس در خانه دختر شروع می‌شد. پیش ‌ازاین روز، جهیزیه دختر می ‌بایست به خانه پسر فرستاده می‌شد. جهیزیه نشان‌ دهنده وضعیت اجتماعی و ثروت خانواده دختر بود و در خانه پسر به نمایش گذاشته می‌شد. مرسوم ‌ترین جهیزیه‌ها شامل قیچی‌ هایی به شکل دو پروانه که هیچ‌گاه از هم جدا نمی‌ شدند، خط‌ کش‌هایی که نشان ‌دهنده اندازه جریب بر روی زمین بودند و کوزه‌ های برای آرامش و ثروت بودند.پیش از رفتن به مهمانی، یک پیرزن محترم به عروس کمک کرده و موهای او را با نخ‌ های کتانی رنگی می‌بست. عروس معمولا دامنی قرمز رنگ می‌پوشید زیرا در فرهنگ چینی، رنگ قرمز به معنای پیش ‌بینی لذت است. هنگامی‌که مهمانی آغاز می‌شد، عروس با چارقدی قرمز رنگ پوشانده می‌شد و می‌بایست در آغوش مادر خود می‌گریست تا بی ‌میلی خود به ترک خانه پدری را به او نشان بدهد. سپس او توسط برادر بزرگ ‌تر خود از مادر جدا شده و به ‌سوی تخت روان خود راهنمایی می‌شد. در مراسم ملاقات، داماد می‌بایستی با تعدادی دشواری که به‌صورت عمدی طراحی شده بودند روبرو می‌شد تا در نهایت پس از فائق آمدن بر آن‌ها بتواند همسر آینده خود را ببیند.هنگامی‌که تخت روان به محل ازدواج می‌رسید، موسیقی و آتش ‌بازی شروع می‌شد. عروس در طول مسیر یک فرش قرمز و در فضایی بزم آلود در مسیر خود هدایت می‌شد. داماد نیز با پوشیدن لباس شب قرمز رنگ خود سه بار زانو می‌زد تا به عبادت آسمان‌ها، والدین و همسر خود بپردازد. در ادامه عروس و داماد به حجله خود راهنمایی می‌شدند و مهمانان به جشن فراخوانده می‌شدند.در بعضی از مناطق رسم بر این بود که با فرارسیدن شب، خانواده ‌ها زوج جدید را دست بیندازند. با وجود اینکه این امر معمولا با سروصدای زیادی همراه بود، به آن‌ها کمک می‌کرد تا خجالت را کنار گذاشته و بتوانند بهتر با یکدیگر آشنا شوند.در سومین روز ازدواج نیز زوج جوان به خانه والدین عروس بازمی‌گشتند. در این روز از خانواده و آشنایان با شام پذیرایی می‌شد.بدون شک رسوم ازدواج بر اساس مناطق مختلف، تفاوت ‌هایی داشت ولی این موارد، مرسوم ‌ترین و همه ‌گیرترین موارد بودند. این رسوم برای هزاران سال حفاظت شدند ولی در سال‌های اخیر (به‌خصوص پس از شکل‌ گیری چین مدرن) مردم به کنار گذاشتن برخی از این جزئیات و حمایت از روندی ساده ‌شده برای مراسم ازدواج تمایل نشان می‌دهند.